Uykusuz ve Gevşeklik
İnsana sormazlar mı haftalardır yazmıyorsun, kalkmışsın Uykusuz'daki gevşeklikten bahsediyorsun diye? Ama bahsedeceğim. Bildiğiniz gibi Uykusuz Türkiye'nin (sanırım) en fazla satan ve okunan mizah dergisi. Penguen'deki yazar çizer bolluğu ve belki bilmediğimiz başka sebepler Uykusuz dergisinin doğmasına zemin hazırlamıştı. Benim en beğendiğim çizer ve yazarların kurduğu Uykusuz benim de yeni mizah dergim olmuştu böylece. Umut Sarıkaya başta olmak üzere Uğur Gürsoy, Ersin Karabulut ve diğer yetenek abideleri adeta müptela ettiler beni dergiye. Aklıma geliş sırasıyla küçük bir analizini yapmak istiyorum çizerlerin. Analizime dergide bu aralar kol gezen gevşekliğe de değineceğim. Umut Sarıkaya Favori çizerimdir Umut Sarıkaya, iddiasızlığın ve tevazunun, yeteneğin hesapsızca kullanılmasıyla nasıl bir ...
Erkeklerin Derinlikli Sex and the City’si; Losers Club
"Caddeye çıktı. Ağır ağır. İçinde kabaran kederi bastırmak için bir yıldırım zaferi kazanan şüphenin gururuna sarılmak istedi, nafile. Simeranya kızlarını düşündü, faydasız. Kadınlar orada güzel, ince, saf, leylidir. Nafile, nafile.” (Prolog, Yalnızız, Peyami Safa) 1951’de bir kaybeden olmak nasıl bir şeydi? Peyami Safa, Yalnızız’da Samim’in iç karartılarını, yalnızlık duygusunu, insanlardan / şehirden / dünyadan kopuşunu, bunlara paralel olarak kendi küçük dünyasında yarattığı Simeranya’yı o kadar derinlikli anlatırken “kaybeden, kaybedenler” kavramları hiç aklına gelmiş miydi acaba? Bir çeşit erkek muhabbeti içeriği taşırmış filme ismini veren radyo programı. İki kafadar, “birbirinin muhabbetini seven” iki kafadar sanki kamuya açık bir yayında değil, kendi günlük yaşamlarında ...
İnsan ölür…
Steve Jobs yazısı değil bu. Tanımam zira kendisini. Ekranlardan gördüğümüz kadarıyla işte. Ürünlerini kullanınca, onunla bir ilişki kurduğumuz hayali, bence asılsız. Gerçi rivayet odur ki, kendisine giden mail'lerin önemli bir kısmını cevaplıyormuş merhum. Gene de ama, Steve Jobs'tan ziyade, insanın ölümlülüğü ile ilgili bir yazı olsun istiyor gönlüm. Bakalım becerebilecek miyim... Aslında her şey güzel başlar. Saygılıdır insanlar birbirine karşı, yeni ve yabancı bir ortamda. Herkes birbirine tebessüm eder. Nazik olunur: "Pardon şunu yapabilir misiniz?", "Afedersiniz vaktiniz varsa bir şey rica edebilir miyim?", "Çok özür dilerim, şunu uzatabilir misiniz?" Sonra? İnsanlar ikili ya da üçlü gruplar halinde ayrışır. Herkesin "en iyi ...
İşe/okula gidip gelirken ipod şarkı listesi
Sabahları gıy gıy şarkılarla güne başlanır. Uyanık ve ayakta gibi gözüksen de aslında ruhun halen uyuyordur ve sen kendini güne hazırlarken geçiş aşamasındayken bu şarkılar sana yardımcı olur. Evden çıkarken türküler, klasik müzikler, damar şarkılar gibi geneline “slow” müzik dediğimiz ninni kıvamında ve sözlerinin çok önemli olmadığı ve hatta bazen İsmail Y.K.’nın bile araya sıvışmasının söz konusu olacağı ve fark edilmeyeceği yavaş şarkılar dinlenir. Tabi ipod şarkı listesinde kimin İsmail Y.K. şarkısı var onu da bilemem ama geçen gün bindiğim dolmuşta tam 6 kere art arda “bomba bomba, 90-60-90…..” diye bir şeyler dinledim ve 7. kere başa sardığında şarkı kendimden ...
007 James Bond: Quantum of Sollace
Yönetmen: Marc Forster
Başrol: Daniel Craig (namıdiğer memati)
Filmde 3 tane, doyurucu nitelikte kovalamaca-aksiyon sahnesi var. Biri havada, biri karada, biri denizde geçiyor. Üçü de cezbetti beni açıkçası. Filmin diğer yönleri de çok zayıf sayılmaz. Konusu, oyunculuklar, kurgu…
Aksiyon sahnelerinden benim en sevdiğim havada olan oldu. Yaralı bir uçağı neredeyse dik bir şekilde yukarı doğru süren adamımız James Bond yine çok haşindi.
Casino Royale’ in yerini tutmasa da izlencek kadar güzel olmuş. Ancak adamımız Bond, iyice aksiyona sardı, salon adamı çizgisinden uzaklaşıyor gitgide. Yetkililerin kulağını çekmek lazım. (Oha coştum)
Bu arada, sinemadan çıkarken kız arkadaşım bana, filmi en önde izleyen iki yetmişlik hanımefendiyi işaret etti. Belki de ilk seriden itibaren izlemişlerdir. :) Allah uzun ömürler versin.
Bu yazı Sakin Kafa tarafından yazıldı;
Sakin Kafa – yayınlanmış 193 yazısı bulunmaktadır.
1 Nisan 2008'de kişisel blog olarak yayınlamaya başladığı sakinkafa.com'un kurucusu olan (eski) yazar, kolektif bir şekilde büyümesini sürdüren blogumuzun (fi tarihinden kalma) Ar-Ge Sorumlusu olup blog yönetimini Genel Yayın Yönetmeni Nohut ile birlikte sürdürür(dü). Elektronik mühendisi olan (eski) yazarımız internet, blogging, web tasarımı, pazarlama ve reklam konularıyla yakından ilgilidir. Arkadaşları ve kuzenleriyle vakit geçirmeyi, sinemaya gitmeyi, futbol ve basketbol maçı izlemeyi, seyahat etmeyi ve strateji oyunlarını (Go, Satranç, Age of Empires) çok sever; yaşadığı maceralardan ve edindiği izlenimlerden hatrında kalanları okurlarıyla paylaşır(dı önceden). Ama bir gün site bozulup da açılmaz hale geldiğinde, gece geç saatlere kadar uğraştı ve siteyi yine o tamir etti. (01:45 110125) Şu anda başka bir çalışmaya odaklanmış olan ve çeşitli dolaplar çeviren yazar, yine dev bir projeyle (nefret ediyorum bu kelimeden), sevenlerine merhaba demeye hazırlanıyor. İronik bir şekilde, bunun yine 1 Nisan gününde olmasını planlıyor. (Tabi bu 1 Nisan hangi senenin 1 Nisan'ı olur kendisi de bilmiyor)
bugün 0, toplam 9 defa okundu...
Bu yazı için Google'dan Gelen AramalarDünya Alem Duysun Bunu ;
Bir Cevap Yazın
Casino Royale için gelmiş geçmiş en iyi Bond filmi diyorlar. izlemediğim için bilemiyorum doğru mudur sayın Sakin Kafa?
ben de eskilerini pek izlemedim Ayasophia Bey Kardeşim. Daha doğrusu çok hatırlamıyorum izlediysem de. bundan kelli karşılaştırma yapamayacağım. memati (craig) hakkında ne düşünüyosun Aya Bey? Gerçi izlememişin ama olsun :)
Bond filmleri pek ilgimi çekmez esasında fakat Craig arkadaş değişik bir tarz olarak literatüre eklendi bile. Sean Connery en sağlam Bond’dur geyikleri arasında, marjinal bir duruşu var arkadaşın. Bir de Umberto Eco’nun Bond kitapları ile ilgili bir makalesi vardı, senaryonun hep şablon olmasıyla ilgili, ondan sonra sanırım bu yeni Bond’larda ciddi bir değişikliğe gittiler. İyi adam, kötü adam karışımları falan…
Craig de bu tarz bir Bond için bence gayet iyi..
son yılların sağlam bir sinema izleyicisi olarak diyebilirim ki:
daniel craig artık bond gibi bond bence. hani önyargıyı parçalamak atomu parçalamaktan zordur derler ya. işte bu zat-ı muhterem bunu başardı. casino royale daha vizyona girmeden ‘sarışın bond olur mu?, sırf şekil bu adam, mematiye benziyo(türkiye için geçerli’ gibi laflar edildi. ancak casino royale deki performansıyla tüm lafları yedirtti.
quantum of solace’a gelecek olursak; filmi hararetle bekleyen biri olarak beklentilerimi karşılamadı diyeblirim. buna iki filmin imdb puanlarının arasındaki fark da şahit zaten. senaryo casino royale deki kadar sağlam değildi ve bond’u renault toros gibi dağa taşa sürmeleri yakışık almamış diyorum. hani o smokinli beyfendi bond’dan hiç eser yoktu nerdeyse…