12 Maymun isimli güzide filmi izlemişseniz eğer, bu Cassandra Kompeksi dediğim hadiseye aşinasınız demektir. Şimdi efendim, olay kaba taslak şöyledir: Mitolojide tanrılar malum biraz eğlence seviyorlar, Cassandra isimli bir hatun kişiye gelecekte olan şeyleri fısıldıyorlar. Bu hatun kişi de kalkıp insanlara anlatıyor gelecekte neler olacağını. Fakat tanrılar diğer insanlara da inanmamalarını fısıldıyorlar. Bu durumda, Cassandra geleceği bilen fakat inanılmayan bir yalancı çoban hükmüne dahil oluyor. Sanırım delirerek ölüyor.

Çocukluğumun yarısı söylenenlere inanmamakla, diğer yarısı da inanmadığım şeylere inanmak için karşı tarafa yemin ettirmeye çalışarak geçti dersem fazla abartmış olmam.

Kültürümüze mi işlemiş bilmiyorum, her türlü yalanı da söylesek, “yemin et” dediği zaman karşı taraf, yalan yere yemin edemeyiz, kem küm etmeye başlarız. Tabi hazır yalanı da uydurmuşuz, bütün o kurmaca da boşa gitsin istemeyiz tabi. Eee o zaman ne yapılır, en alçakça yola başvurulur.

Yazılma Zamanı: 3.sınıf

MASAM

Masam sende yemek yerim,
Ders çalışırım sende.
Seni oyun oynarken
Kullanırım masam.

Günümüzde bazı meslekler yüceltildikçe yüceltiliyor, tabulaştırılıyor. Tiyatrocular mesela. Tamam çok zengin müreffeh bir hayat sürmüyorlar belki ama, manevi olarak o kadar şişiriliyorlar ki… Eninde sonunda yaptıkları iş sahnede bir karakteri canlandırmak. Bu da bir emek işidir, bir çalışmadır, yetenektir eyvallah ama sonuçta marangozluktan şundan bundan pek de farkı yoktur aslında. Bir meslektir, çalışırsın, yaparsın. “Aydınlık Türkiye’nin aydınlık insanı” “Büyük düşünce insanı” “Parlak bir zihin” falan değilsindir. Başka tiyatro metinlerini okumak, üzerine konuşmak sizi aydın, her konuda görüşü alınması gereken vs. biri yapmaz aslında. Basbayağı teknik bir iştir tiyatro.

Şaka mı yapıyor birileri. BBC’nin gizli araştırmasına göre 1968 yılında düşen uçakta olan 4 nükleer bombadan 1 tanesi bulunamamış. Şu an Grönland’da buz kütlesinin altında 40 yıllık yüzüşüne devam ediyor. Atom bombası avcıları gidip bulup şöyle diyebilir.

“Denizde bulunan mal bulanındır. Vermicem işte benim bombam, evimin duvarına asıcam.”

Dese hakkıdır. Bir şey diyemeyiz. Ama atom bombası tüccarlarına söylenecek o kadar çok şey var ki… ABD Savunma Bakanlığı Pentagon, kazadan sonra bombaların imha edildiğini açıklamış. ‘Söylenilen hiçbir şeye inanmamak lazım’ geleneğini sürdürmek lazım. Bu uçak

Sabır la bu! Avea’dan kontör kartı almışsınız, kazımışsınız, yüklemek için aradınız 9333′ü. Belki aceleniz var, ya da hararetli bir tartışmanın tam ortasındaydınız telefonda, kontör bitti kesildi, siniriniz geçmeden kaldığınız yerden devam etmek istiyorsunuz. 9333′te bir abla çıkar başlar konuşmaya:

“Abi yuh” diye başlamak istiyorum bu yazıma. Aslında yazıyı da, markanın ruhuna uygun şekilde milliyetten hürriyetten falan kopyalamak lazımdı ama tabiki sakinkafa.com’da öyle şey olmaz.

Çinliler’e dur diyecek yok mu a gurban? Helal olsun mu desek, haram olsun mu bilemiyorum. Nasıl bir adam bunlar diye haykırasım var çok pis.

Bazen düşünüyorum,

1. Çinliler bu taklit ürünler yerine, kaliteli ürünler

Cem Yılmaz uçak almadı. Şaka olsun diye yazdım. Benim aklıma şey geldi, çalışırken TRT FM dinliyorum. Oradaki programcı arkadaş, konuklarına Neden Tiyatro? Neden Yazarlık? falan diye sorup duruyor. Ben hep, artık TRT çalışanları bu soruyu sormazlar Cem Yılmaz pis dalga geçti diye düşünürdüm ama adamlar yılmamışlar. (Bu arada aklım sıra espri yapıyorum resimlerle farkettiniz mi?)

“Eşkıya” filmi ile birlikte Türk Sineması tekrar canlandı. Bu benim görüşüm de değil sadece, yaygın görüş. Onu takip eden güzel başka filmler de kondu ortaya. Derken dandik film sanayimiz de gelişti (Keloğlan (Erbil’in oynadığı), Maskeli Beşler, Destere, Çılgın Dersane falan), dandik filmler kategorisinden sıyrılan komedi filmleri de oldu, misal G.O.R.A, Organize İşler. Recep İvedik ise yoğun tartışmalar altında yerini bulamadı. Dandik film miydi, komedi filmi mi? Farketmez. O da öyle işte.

Bir yardımlaşma sitesi var. www.kardesinisec.com

Bu öyle para toplayan bir dernek falan değil. İhtiyacı olan öğrencilerin isimleri ve adresleri yazıyor. Çocukların boy, kilo, yaş ve aile durumlarıyla ilgili bilgiler veriliyor. Sen de kardeş bekleyenlerden bir tanesini seçiyorsun.

Ona mektup yazıyorsun.Mektupla beraber kitap, kalem, defter gönderiyorsun. Belki ihtiyacı olan bir şey. Bot, şapka, kazak gibi şeyler. Ama kesinlikle

Zaman geçtikçe bazı yazılar yavaş yavaş tozlu raflara kaldırılıyor. Sakinkafa’nın eski yazılarında takılmak son derece eğlenceli geliyor bana. Bazen aha keşke bu yazı şimdi yazılsaydı diyorum. Azıcık kişi girerken siteye yazılmış çok güzel yazılar oluyor, yeterince kişi okumadı bu yazıyı diye elemlere gark oluyorum. İşte 5 tanesini seçtim merak edenlere..

Yazıların altında alakalı yazılar beliriyor 5 tane, onlara basarak eski yazılarda şuursuzca dolanmak da eğlenceli, aynı zamanda çok güzel yazılar da keşfedebiliyorsunuz.

sakinkafa.com/linc-edilmekten-kilpayi-kurtuldugum-an/
sakinkafa.com/bir-devrin-bitisi/
sakinkafa.com/ulasim-teknolojisinin-son-noktasi-at/
sakinkafa.com/dev-mehtap-projesi-dunya-ve-ayi-birbirine-baglamak/
sakinkafa.com/tasarimcilarin-yeni-dostu-paint/

“Nabza göre şerbet vermek”

‘Nabza göre şerbet vermek’ ne demek diye kara kara düşünüyordum. Bilimsel bir veri elde etmek için kan şekeri ile alakalı bir durumdan şüphelenmeye başladım. Baktım beceremedim olayın içinden çıkamadım, olayı örneklerle açıklamaya çalıştım. Daha kolayca oldu ve galiba bir açıklama ile doyurdum bu meraklı beynimi. Düşünmeye taa uzaklardan, atalarımızdan başladım.

Atalarımız nabza göre şerbet vermekte çok başarılıymış. Yani fısır fısır konuşurlarmış birisi hakkında. Sonra kapı açılır ve

Al Pacino için yapılmış en büyük eleştirilerden birisi, hep takım elbiseli ve janti adamları oynadığı, bu nedenle de karakter oyuncusu olarak başarılı olamadığıdır. Şöyle bir filmlerine baktığımızda pek de haksız sayılmaz. Godfather(Baba) serisi, Corlito’s Way, Scarface gibi filmlerde hep bir mafya babasını oynamıştır. Ancak ne oynamak! Godfather’ı saymazsak, diğer iki filmi neredeyse onun seviyesine çıkaracak bir oyunclukla görülmüştür kendisi.

Bu oyunculuğunu süsleyen, hafızalarda yer etmesine sebep olan yegane şey de, her filmde yaptığı o karizma konuşmalardır herhalde.

(Editörün notu: Pascal arkadaşımız bir diş hekimidir. Dediklerini yapasınız:) )
1. Dişlerin hergün düzenli olarak 2 defa fırçalanması gerektiğini tüm okurlarımız biliyordur sanırım.
Sabah hiçbirşey yenilmese bile yapılan fırçalama işlemi ’sabah nefesi’ denen ağız kokusunu gidermede faydalıdır. Ayrıca; gece boyunca azalan tükürük akışına bağlı olarak, ağızda oluşan çürüğe yatkın ortamın etkisinin de giderilmesi demektir. Aynı şekilde yatmadan önce çürük oluşumuna neden olabilecek -özellikle karbonhidratlı- gıda artıklarının ağızda kalmaması ve ağız ortamının PH dengesinin bazik yöne doğru kayması için gece yapılan fırçalama çok önemlidir.

Yukardaki başlık size tanıdık geldi mi? İlkokulda söylemekten çok keyif aldığım bir marştı bu. Hoyrarira kısımları çok eğlenceli gelirdi.

“Hoyrarirarira hey hey,

Hoyrarirarira hey…

Rira hoyrari

Rira hoyrari

Tam hatırlamıyorum ama 1. sınıfta arkadaşlarımı yeni tanıdığım zamanlardı. Hep koşardık gülerdik, eğlenirdik. Ne hocalar, ne öğretmenler, ne muallimler gelse durduramazdı bizi. Arkadaşım Velican, Talih, Turkan koridorlarda koşuştururduk. Aman Allah’ım şimdi hatırlıyorum da ne koşuşturmaydı. Gelen geçene çarpar(bilerek), hocalara çarpar kısacası gelen geçen herkese çarpardık. Sonra da özür dilerdik.
Velilere çarptığımızda cevap nedense hep “ne yaramaz çocuk bunlar büyüğünce okulun altını, üstüne getirir” olurdu.

Bir gün Cumartesi Kursu’nda arkadaşlarla koridorda takılıyoruz. Elimiz de silgi kalem. Gelene geçene çarpıyoruz. Kızlara silgi atıp erkeklere kalem batırıyoruz.