Nohut’un son yatırım müjdesi, uzun vadede sakinkafa.com üzerinden yatırım yapmak isteyenleri heyecanlandırdı. Haberlerin medyada doğrulanması ve yatırım gurularının bu haberlere dayanarak planlar yapmaya başlaması da, kısa süre sonra sitenin “kazan-kazan” stratejisinin tutacağını gösteriyor.
bugün 0, toplam 3 defa okundu...
Bir önceki yazım sanırım pek çok kişiyi meraklandırdı. Şimdiye kadarki yayıncılık deneyimimizden merakın güzel bir reklam olduğu kadar spekülasyona açık bir alanda yarattığını deneyimledik.
bugün 0, toplam 3 defa okundu...
28 Eki 10 (15:36) | yulimeka yazdı | Gündem, Hayattan Detaylar | 4 yorum
Müjdeler olsun Ey Sakinkafa Ahalisi;
Uzun bir aradan sonra tekrar dönüş yaptım. Yazılarımı daha önce okuyanlar bileceklerdir ki eminim siz sakin kafaların dualarının da büyük katkısı olmuştur Haziran 2010 da yaptığımız son tüp bebek denemesi başarılı oldu ve şu an 5 nci ayı bitirmek üzereyiz. Yarısı gitti yarısı kaldı…
bugün 0, toplam 7 defa okundu...
27 Eki 10 (23:15) | ayine yazdı | Hayattan Detaylar | 0 yorum
Summer Came When We Were Falling Out
Bizim “Baharı görmeden yaz geldi geçti“mizi çağrıştırıyor azıcık ve fakat dinlemeye doyulmuyor.
bugün 0, toplam 3 defa okundu...
25 Eki 10 (17:04) | mor paspas yazdı | Gündem | 2 yorum
Size “Fatmagül’ün suçu ne?” desem, bana şu sıralar etrafta dolanan kendince komik olabilen cevaplardan verebilirsiniz. Hatta “Fatmagül’ün suçu Bihter olmak” gibi bir cevaba da gülmüşlüğüm vardır. Ama ucundan azıcık şiddetin kokusunu aldığınızda duruma bakışınız değişiyor. Hiç komik değil bu şey, alkol dolu, uyuşturucu dolu, şiddet dolu, bir yığın sapkınlıkla döşenmiş bir yol ve yolun sonunda gece kabuslarının bitmeyeceği gündüzlerin de çekilmez olacağı günler, parçalanmış hayatlar, intiharlar, cinayetler ve cinnet geçiren bir toplum var. Ee n’oldu da bunlar oldu? Keyifleri yerinde olsun diye. Ohh ne ala memleket. Para var, hemen koş alkol al, abart, iç, kus, sapıt. Sonra yine para var, canın sıkılsın bu sefer hap al, ot iç hafif hafif başla. Yok o da mı kesmedi. Bu sefer eroin, taş, kokain, türlü türlü dene, arada bir de gıda al, halisünasyon mantarlarıyla. Saksıda kenevir besle, mantar büyüt. Sen bağımlı ol. Çevrendeki her şey yok olsun, okulun, ailen, arkadaşların, sevgilin, paran. Sadece bağımlılar kalsın. Onlar seni kullansın. Sokaklarda dergi sat, yalanlar söyle masumlara kart sat, şehir şehir dolaş, zehri yay, yeni bağımlılar katılsın arana, sapıklık yap, saldır, pisliklerini etrafa yay, devam et. İnsanları, gözlerinin altındaki halkalara göre ayır. Çürüsün gitsin her şey, herkes. Umrunda olmasın, sen bir pislik ol,
bugün 0, toplam 4 defa okundu...
22 Eki 10 (11:47) | ayine yazdı | Afacan Köşe, İş yaşamı | 0 yorum
7 kişilik ofisimizde topladığımız 3′er liraların toplamı ile alışveriş yapacak olan arkadaşa alması gerekenleri sıralıyor yanındaki:
“- Çay alırsın, şeker alırsın, artanla nescafe alırsın ama klasik olandan değil gold olanından, büyüklerinden, artanla süttozu alırsın, artanla ….”
Bütün bu konuşmaları bıyık altından gülerek takip eden ofisteki diğer elemanlardan en az konuşanı patlatır espriyi:
“- Artanla da Kiptaş’tan eve yazılırız.”
Tüm ofis yıkılır :)
bugün 0, toplam 2 defa okundu...
20 Eki 10 (15:23) | persephone yazdı | Kültürel Köşe | 3 yorum
Adem ve Havva cennetten arza ilk gönderildiklerinde, ikisi de birbirinden ayrı, uzak birer ülkede açmışlardı gözlerini. Yıllar sonra, dualarının neticesinde affedilip, birbirlerini bulduklarında sevinememişlerdi bile. Cezalıydılar çünkü. Pişmandılar. Dünya onlar için daha zor, daha çetrefilli bir sınavın başladığı yerdi artık. Cennetteki onca güzelliği bırakıp, yalnızca “merak” yüzünden şeytanın oyununa katılıp, o yasak meyveyi yediklerinde Tanrı’nın sözünden çıkmışlardı. Artık yeniden masum olamazlardı, bir kere lekelenmişler, bir kere çırılçıplak kalıp utanmışlardı…
Dünyaya geldiklerinde yeniden başlamanın zorunluluğu duruyordu önlerinde. İstedikleri yemekler, istedikleri eğlence ve oyunlar yoktu artık. Her birini yalnızca hayatta kalmak adına, kendi güçlerini sarf ederek bulmak, yapmak, kurmak durumundaydılar. Kadının çilesi çocuk doğurmak, erkeğinki ise ekmeğini kazanmaktı. Bazen düşünürüm, cenneti hatırlayıp bu dünyanın maddi ve manevi çirkinliklerine tanık olduklarında, acaba Adem ve Havva cennetteki o saf hallerini özlememişler midir? Oturup konuşmamışlar mıdır hiç, yahu niye ısırdık ki o meyveyi diye?
bugün 0, toplam 14 defa okundu...
18 Eki 10 (17:00) | ayasophia yazdı | Hayattan Detaylar | 2 yorum
Ölü Ozanlar Derneği’ni izleyen herkesin hafızasında, sol elle diş fırçalamaya çalışan öğrenciler yer tutuyordur muhtemelen. Onların bu tuhaf çabası, aslında bugüne kadar yaşadıkları tek-yönlü hayattan kurtulma hamlesi olarak görülüyordu. Bunu onlara öğreten, gayet tipik bir İngiliz ismine sahip hocaları John Keating’di. Bu ufacık farklılık, zamanla farklı kararlar alabilme cesaretini kazanmayı getiriyordu galiba. Bu filmden yıllar sonra, bir Fransız filmi olan Sınıf’ta (Entre Les Murs, 2008 Palme D’or ödüllü) çok kültürlü bir ortamda öğretmenlik yapmaya çalışan, tipik Fransız ismine sahip François Marin’di. Onun sınıfında, neredeyse “rastgele” denilebilecek bir karma mevcuttu. John Keating, ne kadar İngiliz kültürünün aşırı düzenleyici etkisini, rastgelelikle kırmaya çalışıyorsa, François Marin de, bu rastgelelikle oluşmuş ‘sınıf’ı bir arada tutmaya çalışıyordu.
bugün 0, toplam 9 defa okundu...
17 Eki 10 (12:58) | ayine yazdı | Afacan Köşe | 1 yorum
Annesiyle birlikte yeni doğmuş kuzenini görmeye giden 4 yaşındaki Begüm, bebeğin ismini öğrendiğinde garipsemekle kızmak arası bir ses tonuyla günün sorusunu soruyor:
”-Hiç bu kadar küçük bebeğin adı Hatice olur mu?”
bugün 0, toplam 19 defa okundu...
13 Eki 10 (22:14) | Sizden Gelenler yazdı | Hayattan Detaylar | 2 yorum
yazan: Skywalker
Bilirsiniz çoğu bankanın çalışanları için düzenlediği seminerler olurdu eskiden. Şehir dışına çıkılır, önemli psikologlardan iletişim dersleri alınır, grup çalışmasını motive etmek için çeşitli yarışmalar düzenlenirdi. Geriye de y otelinin sabunları ya da z otelinin kalemleri ile dönülürdü. Eskidendi evet çünkü artık bankalar özelleşmenin dibine vurduğundan yetkililerin tecrübelilik(!) oranı artıyor ve bu da onları daha akılcı çözümler üretmeye yönlendiriyor. İşte bu çözümlerden biri de bu eğitim seminerlerini internet üzerinden yürütmek olmuş…
bugün 0, toplam 3 defa okundu...
13 Eki 10 (13:50) | ayine yazdı | Kültürel Köşe | 7 yorum
Emre Aydın, bir röportajında kendisine şarkılarında çoğunlukla işlediği yalnızlık teması sorulduğunda; şarkılarındaki yalnızlığın, insanın doğumuyla gelen yalnızlık olduğunu söylemişti, anlatmaya çalıştığının varoluşsal yalnızlık olduğunu. Misal, Afili Yalnızlık’ın aşk şarkısı olmadığını.
İnsan hakikatte yalnızdır; eşine, çocuklarına, anne-babasına, sevgilisine, en yakın arkadaşlarına rağmen yalnızdır. Öyle ya, “yapayalağuz”dur şaire göre.
“Rabbim sen olmasan kimin aklına gelirim ben” diyor Tenekeci, S. Çobanoğlu kalbini “Allah’a kadar“ fırlatıyor.
bugün 0, toplam 9 defa okundu...
12 Eki 10 (9:57) | kirpininmordikeni yazdı | Hayattan Detaylar, Sakin Turizm | 0 yorum
Hollanda’ya geldigim ilk günlerde karar vermistim Hollanda’da mutfak kültürünün, insanlarda yemek zevkinin gelismemis olduguna. Koskoca kampuste birakin yemekhaneyi dogru duzgun kantin dahi yoktu. Varsa yoksa yalnizca banka kartlariyla çalisan içecek ve abur cubur makineleri.. Alisveris yaptigim marketlerde gördüklerim de ilk çikarimlarimi destekler nitelikteydi. Ne kadar çok ambalajli gida tüketiyordu bu insanlar böyle. Her seyiyle hazirlanmis, mikrodalgada birkaç dakika isitilmayi bekleyen hamburgerler, sandviçler, pilavlar mi dersiniz, yoksa sadece zeytinyagi eksik dilimlenmis karistirilmis salatalari mi, ya da haslanip soyulup dogranmis patatesleri mi.. Evet, insanlarin aksam yemekleri bu hazir ve standart gidalardan olusuyor. Kahvaltilari ekmek üzerine sürülen cesitli ezmeler, reçeller, soslar ve cikolatalardan, ögle yemekleri de evden getirilmis sandviç yahut meyvelerden.. Evlerin mutfaklarinda aspiratör olmamasi da son derece normalmis, demistim bu yemek pisirmeyen, mutfakta vakit geçirmeyen insanlari gördükçe..
bugün 4, toplam 812 defa okundu...
Üç arkadaş oturuyoruz: X, Y ve ben. Y, yakın zamanda aşık olduğunu hissettiği, ancak bunu hissettirmekte geciktiği için sevdiği kadın bir başkasıyla nişanlanan bir dost. X ve ben, biraz da onu dinlemek için bir aradayız. X’in hayata bakışındaki rasyonelliği bildiğimden, özellikle davet ettim. Ben, çoğunlukla yaraya derinlik katmakla meşhurum etrafta. Pek umut verici değildir, tesellilerim. Y’nin derdini dinliyoruz. Aslında az çok vakıfız konuya ama son bir kez, yeni kelimelerle anlatmasını bekliyoruz hikayesini. X’in yüzünde, daha önce görmediğim bir perde var. O da, üzülmüş belli ki duruma. Y’nin sevdiği kadının hiçbir suçu yok, ben biliyorum. Y de biliyor aslında… Derken X sazı alıyor eline…
bugün 0, toplam 11 defa okundu...
5 Eki 10 (23:53) | kirpininmordikeni yazdı | Hayattan Detaylar | 1 yorum
simdi bu gunesli havalarda nereden cikti bu icecek demeyin efendim. Hollanda’da hava sicakligi 10-15 derece arasinda gidip geliyor son zamanlarda. sicak iklim insani olan ben de daha geldigim gun sifayi kapip kis moduna girmis bulunmaktayim. kalin kiyafetler giyinip battaniyelere bürünmelere çoktan basladim, hala da kisilan sesim yerine gelmedi, düzgün nefes almaya baslayamadim. bu halime aciyan bir arkadasimin annecigi de bana telefonla bir çay tarifi verdi. kis icecegi dedigim sey de bu çayin tarafimdan gelistirilmis hali. hemen malzeme listesini verelim:
bugün 0, toplam 31 defa okundu...
4 Eki 10 (2:10) | sahidüş yazdı | Kültürel Köşe | 7 yorum
Kimi nedenlerle, ülkenin tartışmasız en çok yağış alan, dünyanın da bu konuda ön sıralarında yer aldığını düşündüğüm ve baba ocağımın bulunduğu yöreye kısa bir seyahat halindeyim.
Buraya ulaşma yollarından biri çok ilginç bir hal aldı son yıllarda. Ülkenin kuzey doğusunun sıfır noktasında bulunan Artvin’e (Hopa) varmak için daha önceleri Trabzon’a kadar uçar ve geri kalan yolu karayolu ile kat ederdik. Son yıllarda Türk Hava Yolları’nın sıra dışı bir uygulaması ile çekilen karayolu çilesi asgariye indirildi. Ancak sanırım tuhaf bir his yaşatıyordur bu yeni güzergah, benim gibi diğer yolcularda da. Zira yurt içinde yaptığınız bu seyahatinizde kısa bir yurt dışı bölümü de yaşıyor, sonrasında vatan topraklarımıza geçiş yapıyorsunuz…
bugün 0, toplam 4 defa okundu...
