Herşey bir sabah okula giderken duvarda gördüğüm tebeşirle yazılmış şu sloganla başladı ”asilik asalettir , acid ise rezalettir” yanında da smiley üstüne kurukafa çizilmişti.
Ben ortaokul sıralarında başladığım metal serüvenine ilk günlerin heyecanıyla tam gaz devam ediyordum. Ama aynı anda gizlice technotronic vb. de dinlediğim oluyordu. Fakat gördüğüm bu slogan bana artık bir yol seçmem gerektiğini bangır bangır bağırmaktaydı. Kim yazmıştı ? neden yazmıştı? hem acid hem metal dinlesek ne olurdu? O küçük yaşlarda beni günlerce düşündürdü. Bunu yazan kimdi hedef ben miydim ? İçime giydiğim metallica tişörtüm beni buna karşı muska gibi korur muydu? O tişört ki 12 yaşındaki bendenizin okul idaresine karşı aslında iktidara yaptığım ilk başkaldırı semboluydu, çünkü yasaktı. O tişört ki gidip binbir eziyetle teşvikiyede (sarayın alt katındaydı sanırım ) bulunan bir pasajın içindeki dükkanda zorla bulup bi ton paraya bastırmıştım. O tişört ki babamdan “helal olsun oğlum , biz seni adam ol diye okula gönderelim sen git sapık ol” azarını yiyip kös kös odamda oturmama sebep olan tişörttü.
Herneyse bunca badire ve eziyetle geçen yıllardı işte , bir de üstüne bu tip hizipler o ergenliğe girişteki bünyemi yoruyordu. Ama ben naptım dışarıya karşı tavizsiz metalci tavrımı da korudum, evde gizlice acid de dinledim.
Şimdi ben baba oldum 2 yaşındaki oğlum annesiyle nefret etmemize rağmen tvdeki arabesk-rap sentezi kliplerin hastası ama oturup tv de mtv superrock da izliyoruz, zıplayıp rock klipleri eşliğinde kafa da sallıyoruz, reggea dinliyoruz, jazz dinliyoruz kısacası yelpazeyi geniş tutuyoruz. Demek ki neymiş orta yol varmış, demek ki neymiş asgari müştereklerde birleşilip, farklılıklarımız rengimiz olabiliyormuş, strese gerek yokmuş.
“Asilik asalettir” baki kalarak,
rest in peace acid, rest in peace proto ergenlikle geçen 80 sonu ve 90lar…
bugün 0, toplam 10 defa okundu...
Bu yazı için Google'dan Gelen Aramalar
- acidci
- acidci klipleri
- acidci misin metalci mi
- küçük sırlar suyun kuru kafa tişört markası













ben seviyorum böyle gençliğinde isyankar olup, sonra aile babası olan insanları :))
hoşgeldiniz bir yandan, diğer yandan beni de o metal müzik günlerine (gerçi hala dinliyorum da) götürdüğünüz için ayrıca bir selam ederim…
eyvallah birader bilmukabele , artık beyaz yakalı isyankarız, değişen sadece kabımız içerik aynı :))
hoşgeldiniz :) yazınız çok güzel bi tat bıraktı keyifle okudum, devamı gelecektir umarım.
hoşbulduk :)
devamı gelir tabi, insan 80lerde 90larda ergenlik yaşayıp bir de o imkansızlıklarla dolu yıllarda rock dinlemeye çalışır, metalci olursa böle hikayeler bitmez.
Ahh ulan tesis olsa ne biçim metalci olurduk :))
abi, bana kendi çocukluğumu ve rahmetli dayımın gençlik yıllarını hatırlattın çok (hep onun gibi olmayı hayal ederdim küçükken) resmen 80 sonlarının 90 başlarının havasını soludum sayende.