Dün bir gerilim filmine gittik kız arkadaşımla: Orphan. Fragmanını izlediğimde doğa üstü güçleri olan bir kızın milleti mıhladığı bir korku filmi olduğunu düşünmüştüm. Ama meğer gayet somutmuş herşey filmde. Doğa üstü güçler yok. Gerilim filmi yani… Bu tarz filmleri çok sevmem normalde ama pek hoşuma gitti doğrusu. Gidin, görün vaktiniz varsa. Eğer sanat değil de eğlenmekse derdiniz, pişman olmazsınız (ki bence sinema sanat için değil, eğlenmek içindir). Neyse ben filmi anlatmayacağım.
Filmde kötü kız Esther’in bir kitabı var eskilikli (İncil). Ama korku filminden fırlamış bir İncil. Neyse, onu evlatlık alan evin annesi, kızdan şüpheleniyor bolca. Kızın her hareketi ofsayt. Etrafında hep kötü şeyler oluyor falan… Kız banyodayken kızın odasına giriyor etrafı toplamaya. Çekmecesini kapatırken, çekmece sıkışıyor ve elini çekmeden içeri attığında bu kitabı görüyor anne. Ama alıp içini karıştırmak yerine, kitabı eline alıp açsam mı açmasam mı diye düşünüyor kızın kişisel eşyası diye. İşte o an tüm Amerikan ailelerini dövmek istiyorsunuz. Çünkü o kitabı o an karıştırsa, bir çok kötü şeyi engelleyecek belki. Allah’ım ya! Aklıma geldikçe cinlerim tepeme çıkıyor. Tamam özel hayata sonsuz saygımız var ama sonuçta evin içinde bir ucube dolanıyor. Ucubelerin özel hayatı mı olur kadın!
Bu yazıda yazdıklarım, özel hayatın önemine vurulmuş bir darbe değildir ona göre. Mesela ben de, şu an evde yalnız yaşıyorum. Ve yaşadığım ev bir aile apartmanı. Akrabalarımızda da yedek anahtarlar var. Bazen eve dalmaya çalışyor akrabalar anahtar sokup. Ben evdeyken hiç hoş olmuyor. Ama tabi bu Amerikalılar’ın manyaklığını açıklamayan bir durum. Anahtarı yan çeviriyorum.
Bu yazı Sakin Kafa tarafından yazıldı;
Sakin Kafa – yayınlanmış 193 yazısı bulunmaktadır.
1 Nisan 2008'de kişisel blog olarak yayınlamaya başladığı sakinkafa.com'un kurucusu olan (eski) yazar, kolektif bir şekilde büyümesini sürdüren blogumuzun (fi tarihinden kalma) Ar-Ge Sorumlusu olup blog yönetimini Genel Yayın Yönetmeni Nohut ile birlikte sürdürür(dü). Elektronik mühendisi olan (eski) yazarımız internet, blogging, web tasarımı, pazarlama ve reklam konularıyla yakından ilgilidir. Arkadaşları ve kuzenleriyle vakit geçirmeyi, sinemaya gitmeyi, futbol ve basketbol maçı izlemeyi, seyahat etmeyi ve strateji oyunlarını (Go, Satranç, Age of Empires) çok sever; yaşadığı maceralardan ve edindiği izlenimlerden hatrında kalanları okurlarıyla paylaşır(dı önceden). Ama bir gün site bozulup da açılmaz hale geldiğinde, gece geç saatlere kadar uğraştı ve siteyi yine o tamir etti. (01:45 110125) Şu anda başka bir çalışmaya odaklanmış olan ve çeşitli dolaplar çeviren yazar, yine dev bir projeyle (nefret ediyorum bu kelimeden), sevenlerine merhaba demeye hazırlanıyor. İronik bir şekilde, bunun yine 1 Nisan gününde olmasını planlıyor. (Tabi bu 1 Nisan hangi senenin 1 Nisan'ı olur kendisi de bilmiyor)
bugün 0, toplam 2 defa okundu...
abi adamlar birbirlerinden o kadar izole hayatlar yasiyorlar ki ogrencilik sonrasi hayatlarinda, cok da acayip gelmedi bunun aile ici hayata kadar sirayet etmis olmasi.
cok dogru soledin flori.. Sende otobus yazinda bu konuya deginmistin ucundan zaten..
abi bi söyleyin, şu resimdeki kızın sizin evinize girse bi şekilde, kitabını karıştırmaz mısın? kız çok tehlikeli