Benim böyle özel günlerle, “bayramlarla” pek fazla aram yoktur pek.
Ama tabii söz konusu ANNE olunca (bu kelimeyi duyunca bile insanin ici bir hos oluyor) is biraz degisiyor.
Kendim de anne oldugum icin degil, eskiden beri anneme karsi bir düskünlügüm vardir benim, ama asil evlad sahibi olup, anne olmayi ögrenince anliyormus insan bircok seyi… bu da bir gercek.
Eskiden,biz cocukken annemler “cocuk sahibi olun, siz de anne olun da, sizde anlarsiniz ozaman” gibi seyler dediklerinde, artik gina gelirdi o sözlerden. Burun kivirir, icimizden “öfffff..yine basladilar” derdik.
Nerden bilebilirdik ki ozamanlar, hayatin aslinda bir sahne gibi oldugunu… ve her insanin, o rolü birgün üstlenip, o sahnede olup, ayni seyleri yasayacagini, ayni sözleri kullanacagini….belki sadece birkac dogaclama yapip, ‘emprovize’lerle, sadece birkac replik degisikligi yapacagini…
Bundan birkac yil önce abimle TR’ye gittigimizde, ikimiz önde oturduk ve bizim cocuklarimiz vardi arka koltukta. Eskiden biz arka koltuktaydik, annemler öndeydi…ve bizi TR’de hasretle bekleyen büyüklerimiz vardi, dedemler, babaannemler, annaanemler… orada da cok duygulanmistim zaten, dedim ki icimden: “bak..nasilda roller degisti yine…su an abinle sen oturuyorsun bu koltukta, arabayi kullanan biziz busefer, bizim cocuklarimiz arka koltukta. Bir gün de onlar bu koltukta oturuyor olacaklar, onlarin cocuklari arka koltukta olacaklar (insallah)… ve belkide TR’de onlarin yolunu gözleyen, gelselerde görsem, arasalarda seslerini duysam diyen sen olacaksin…”
Öyle olacak illaki tabii.. Allah saglik verirse hepimize.
Anneler günü…. ve artik ben telefon bekliyorum, kapiya bakiyorum…..
(bu erkek cocuklari cok hayirsiz kardesim, kizlar olsa coktan gelmislerdi kapiya):)
Tabii ki TR’de, köyde olan anacigimi da aradim. Benim annem babam bilmez öyle özel günler. Dogum günü kutlamalari, anneler günü kutlamalarina pek önem vermezler…alismamislar, görmemisler cocukluklarinda ve de öyle devam edip gitmis iste, hic heves etmemisler bunu degistirmeye…canlarim benim… hic degismesinler de zaten, onlar öyle kalsinlar olduklari gibi… ben yeterince degistim zaten onlarin yerine de:)
Aradigimda “anneler günün kutlu olsun annecigim” bile demeye cekindim, cok resmi olmasin diye:) Cünkü o, o sözü duymak istemiyor zaten.. ona, benim onu aramam yetiyor..ve neden aradigimi da cok iyi biliyor.
“Napiyorsun annecim, nasilsin, neler yapiyorsun yine…yine nelerin pesinde kosturuyorsun sabah sabah” dedim. Cünkü o 72 yasina ragmen, hic bir dakika durmaz durdugu yerde…bahcesiyle , tarlasiyla, tavuklariyla, civcicleriyle, evin icini, disini, önünü arkasini silip süpürmekle ugrasir durur. “Ben oturusam yoruluyorum kizim…calismamak beni öldürür” der herzaman…
(Düsünüyorum da, kizlar herzaman annesine cekmiyor maalesef… ben evde yan gelip yatmayi cok seviyorum beee?):)
Sonra devam etti: “…iste.. napen gizim..namazimi gilip taalaya gidip geldim, ektigimiz seyleri sulayvedim, soganlaa gurumuslaa gamislaa..havalaa pek sicak olvedi gaare…birazdan da babana gözleme yapcen… allaha sükür elimiz ayaamiz dutuyo, saalimiz sihhatimiz yerinde bin sükür… sizin iyi haberleengizi aadikca biz de iyi oluyoz yavrim” dedi…..
…yutkundum… “anneler günün kutlu olsun” diyemedim… ama o beni anladi… cok iyi anladi hem de……
Bu yazı dilinkemigi tarafından yazıldı;
dilinkemigi – yayınlanmış 49 yazısı bulunmaktadır.
bugün 0, toplam 2 defa okundu...
ben de bugün taksim’de arkadaşımla kahvaltıyı sona erdirmiş, çayımı yudumlarken, saate de bakarak “artık vaktidir, bir sevindireyim” dedim annemi… erkek çocukları hayırsız oluyor evet; bizde hiç erkek çocuk olmadığı için, “hayırlı evlat” rolü da bana düşüyor böyle günlerde, evin en küçüğü olarak…
bilvesile ayşe hanım, anneler gününüz de kutlu olsun… bu oldukça kişisel ve samimi yazı için de ayrıca teşekkür ederim, naçizane.
Cok tesekkür ederim ayasophia.
Evet…bir ara “acaba burasi icin biraz fazla mi kisisel oldu?” diye düsünmedim degil ama… napayim ya, icimden geldigi gibi yazmayi seviyorum iste, beni de böyle idare edin artik:)
biz seni böyle sevdik ama…
kendi düğünün olduğu için gitmemezlik edemediğin o düğün gününü falan biliyoruz mesela…
kadınlar oturmalarında yaşadıklarını filan… :)
ben de anneler gününü telefonla kutlayanlardan olarak, bugün en çok, caddelerde sokaklarda -elinde çiçek- annesine gidenleri kıskandım.
evet bugün bizim dükkana yaradı :)