“Besle kargayı oysun gözünü”

Bir an sessizlik oldu. Sonra arkadaşım tekrar başladı:”Besle kargayı oysun gözünü”

Ne yapmaya çalıştığını biliyordum… Beni espri için taciz etmeye çalışıyordu. “Besle kargayı şişmanlasın” esprisini yapmamı istiyordu. Sonra bak sen de taklitçisin, popüler esprilerle bir yere gelmeye çalışıyorsun diye beni eleştirecekti.

Bir espri yapıcısını, böyle hazır espri pozisyonları çok zorlar. Bak hazır pozisyon var esprimi yapayım da rahatlıyayım die düşünür espri yapıcısı. Kalite bu gibi durumlarda çok düşebilir.

Derin derin nefes aldım… Tut kendini dedim kendi kendime… Ama arkadaşım durmuyordu… Kalp atışım hızlanıyordu. Beklenen espriyi yapmamak için zor tutuyordum kendimi.

“Abi o kadar emek verdim ben ona. Aman neyse ne demişler besle kargayı oysun gözünü”

Sen kime emek verdin be adam! Sadece beni taciz etmek için, içinde besle kargayı oysun gözünü geçen cümle kuruyordu.

“Değil mi abi, besle kargayı oysun gözünü…”

Bir an başım döndü, gözlerim karardı. Midem bulandı. Ağzıma hakim olamıyordum.. Ağzımdan o sihirli kelimeler dökülmeye başlıyordu.

“Besle… kar… ga… yı şişşşş….”

Aniden durdum.. Arkadaşım gülerek, “Evet devam et.. Espri yap diyordu. Çok komik bir espri geliyor.. Haydi.. Haydi.. Evet üstaddan çok sıkı bir espri…” diye beni gazlıyordu.

Bakışlarım bulanmıştı. Yumruklarımı sıktım. Evet o bilindik espriyi yapmamam lazımdı biliyorum.. Ama ağzıma hakim olamıyordum. Gözlerimin önünden abuk subuk şekiller geçiyordu. Halisülasyon görüyor olmam lazımdı.. Şekiller yavaş yavaş şişman kargalara dönüşüyordu.. Ortalık “Gak! Gak! Gak!” sesleriyle inliyordu.. Yaşlı yaşlı amcalar içeriye daldı. “Besle kargayı şişmanlasın!” “Besle kargayı şişmanlasın!” “Besle kargayı şişmanlasın!” diye tempo tutarak el çırparak bağırıyorlardı.

“Hayıııırrrr!!!” “Hayııııırrrrr!!!” Dayanılmazdı. Kendimden geçmiş bağırıyordum.

Bu psikolojik baskıdan ancak başka bir espri yaparak kurtulabileceğimi biliyordum… Ama böyle büyük bir baskı altında nasıl espri yapabilirdim. Kendimden geçmiştim. Espri düşünecek durumda değildim. Gözlerimi kapayıp, karga seslerini duymamaya çalıştım. Yaşlı amcalar kafama kafama vurmaya başlamıştı. “Evladım, ölmeden bir espriye gülelim. Bir espri yap hadi.. Besle kargayı…. ee devamını getir evladım.. Hadi evladım” diye kulağımın dibinde yalvarıyorlardı. Kendimden geçmiştim sezgilerime güvendim. Ve ağzımdan inci gibi yeni bir espri döküldü…

“Besle kargayı, büyüsün kartal olsun”

Sesler kesildi, uçan şişman kargalar kaçıştılar, yaşlı amcalar yok oldular. Gözlerimi açtığımda sadece arkadaşım vardı karşımda. Şaşkın gözlerle bana bakıyordu. Duraksadı bir süre, sonra…

Seni ben bile tuzağa düşürmediysem, kim düşürebilir ki? Sen gerçek bir üstadsın dedi Ve önümde eğildi. Yorgun gözlerle ona bakıyordum. Tuzağına düşmemiştim.

Bu yazı Nohut tarafından yazıldı;

Nohut – yayınlanmış 261 yazısı bulunmaktadır.

27 Temmuz 2008'de sakinkafa.com'da yazmaya başlayan yazar, siteyi kolektif blog anlayışıyla tanıştırmış, sitedeki bir çok atılımın da öncüsü olmuştur. Sitenin Genel Yayın Yönetmeni olan yazar, aynı zamanda sitenin patronudur. Medya sektöründe çalışan ve bir derginin de editörlüğünü yapmakta olan "Nohut" sinema, edebiyat, fotoğraf, belgesel, mizah ve reklam konularıyla ilgilidir. Orada öylece duran ama bizim bir türlü varlığını farkedemediğimiz gerçekleri kendi tarzıyla ortaya koymaktan ve tepkileri ölçmekten hoşlanır.

Tüm Yazıları

.

bugün 0, toplam 34 defa okundu...

Bu yazı için Google'dan Gelen Aramalar

• basit espriler
• Basit espiriler
• kargalar
• karga karga gak dedi
• karga çizim

Bunu okuyan bunları haydi haydi okur:

• Bomba Esprilerim-13 (0)
  Belki umrunuzda değil ama yaşl...
• Bomba Esprilerim 12 – Trablusgarb Savaşı Hatıratlarım (0)
  Kusura bakmayın ama bu bomba e...
• Bomba Esprilerim 11: Nohut’un Aziz Hatırasına (3)
  Bekçiyi arkamda bırakıp sınıfa...
• Bomba Esprilerim 10: Okulun bekçisine mütevazi bir şok (10)
  Önceki bir yazımda, bir okula ...
• Bomba Esprilerim 9: Uluslararası arenadaki başarım (3)
  Espri en büyük savunma mekaniz...