İnsan ölür…
Steve Jobs yazısı değil bu. Tanımam zira kendisini. Ekranlardan gördüğümüz kadarıyla işte. Ürünlerini kullanınca, onunla bir ilişki kurduğumuz hayali, bence asılsız. Gerçi rivayet odur ki, kendisine giden mail'lerin önemli bir kısmını cevaplıyormuş merhum. Gene de ama, Steve Jobs'tan ziyade, insanın ölümlülüğü ile ilgili bir yazı olsun istiyor gönlüm. Bakalım becerebilecek miyim... Aslında her şey güzel başlar. Saygılıdır insanlar birbirine karşı, yeni ve yabancı bir ortamda. Herkes birbirine tebessüm eder. Nazik olunur: "Pardon şunu yapabilir misiniz?", "Afedersiniz vaktiniz varsa bir şey rica edebilir miyim?", "Çok özür dilerim, şunu uzatabilir misiniz?" Sonra? İnsanlar ikili ya da üçlü gruplar halinde ayrışır. Herkesin "en iyi ...
Erkeklerin Derinlikli Sex and the City’si; Losers Club
"Caddeye çıktı. Ağır ağır. İçinde kabaran kederi bastırmak için bir yıldırım zaferi kazanan şüphenin gururuna sarılmak istedi, nafile. Simeranya kızlarını düşündü, faydasız. Kadınlar orada güzel, ince, saf, leylidir. Nafile, nafile.” (Prolog, Yalnızız, Peyami Safa) 1951’de bir kaybeden olmak nasıl bir şeydi? Peyami Safa, Yalnızız’da Samim’in iç karartılarını, yalnızlık duygusunu, insanlardan / şehirden / dünyadan kopuşunu, bunlara paralel olarak kendi küçük dünyasında yarattığı Simeranya’yı o kadar derinlikli anlatırken “kaybeden, kaybedenler” kavramları hiç aklına gelmiş miydi acaba? Bir çeşit erkek muhabbeti içeriği taşırmış filme ismini veren radyo programı. İki kafadar, “birbirinin muhabbetini seven” iki kafadar sanki kamuya açık bir yayında değil, kendi günlük yaşamlarında ...
İşe/okula gidip gelirken ipod şarkı listesi
Sabahları gıy gıy şarkılarla güne başlanır. Uyanık ve ayakta gibi gözüksen de aslında ruhun halen uyuyordur ve sen kendini güne hazırlarken geçiş aşamasındayken bu şarkılar sana yardımcı olur. Evden çıkarken türküler, klasik müzikler, damar şarkılar gibi geneline “slow” müzik dediğimiz ninni kıvamında ve sözlerinin çok önemli olmadığı ve hatta bazen İsmail Y.K.’nın bile araya sıvışmasının söz konusu olacağı ve fark edilmeyeceği yavaş şarkılar dinlenir. Tabi ipod şarkı listesinde kimin İsmail Y.K. şarkısı var onu da bilemem ama geçen gün bindiğim dolmuşta tam 6 kere art arda “bomba bomba, 90-60-90…..” diye bir şeyler dinledim ve 7. kere başa sardığında şarkı kendimden ...
Uykusuz ve Gevşeklik
İnsana sormazlar mı haftalardır yazmıyorsun, kalkmışsın Uykusuz'daki gevşeklikten bahsediyorsun diye? Ama bahsedeceğim. Bildiğiniz gibi Uykusuz Türkiye'nin (sanırım) en fazla satan ve okunan mizah dergisi. Penguen'deki yazar çizer bolluğu ve belki bilmediğimiz başka sebepler Uykusuz dergisinin doğmasına zemin hazırlamıştı. Benim en beğendiğim çizer ve yazarların kurduğu Uykusuz benim de yeni mizah dergim olmuştu böylece. Umut Sarıkaya başta olmak üzere Uğur Gürsoy, Ersin Karabulut ve diğer yetenek abideleri adeta müptela ettiler beni dergiye. Aklıma geliş sırasıyla küçük bir analizini yapmak istiyorum çizerlerin. Analizime dergide bu aralar kol gezen gevşekliğe de değineceğim. Umut Sarıkaya Favori çizerimdir Umut Sarıkaya, iddiasızlığın ve tevazunun, yeteneğin hesapsızca kullanılmasıyla nasıl bir ...
Bir-ki-üç tıp.
Yazıp yazmamak arasında kararsızdım. Ama şu an bu satırları okuduğunuza göre kararımı vermişim ve yazıyorum. Bugün bir köyde pembe bir eve gittim. Kahve içtik, sohbet ettik, sonra ‘bioenerji uzmanı’ kişi ile görüştük. Bu isim de yeni üretilmiş bir şey, ben ‘falcı’ dedikçe beni susturdular ‘bioenerji uzmanı’ dediler. Konuştuk, beni şaşırttı biraz ve daha çok hayata dair genel tavsiyelerde bulundu.
Boncuk sürekli camdan girdi ve evin kızı da kucağında onu kapıdan dışarıya çıkardı. Bu ritüel uzun süre tekrarlandı, sonra birden camı kapatmaya karar verdiler. Kedicik de arkadaşı ile bahçede oturmak zorunda kaldı. Biz de kalktık, gittik.
Dönüş yolunda sahilde mola verip memleketimin harika gözlemelerinden yedik. Yanımıza gelen bir kediyle paylaşmayı ihmal etmedik. Yerde yatan ve hamile olan köpişe de vermek istedik ama karnı yerde -insanlar için karnı burnunda deriz ya işte ondan- bizimle ilgilenmedi, uykusuna devam etti.
Yapraklarını dökmüş ve üzerinde sadece yuvarlak topçuk süsleri kalmış kocaman çınar ağacına baktım. Bugün olanları düşünürken gövdesinin heybeti korkuttu beni. Güneşe açmıştı dallarını ışıldıyordu. Ben gözlememi yiyordum bin parça düşünceyle.
Günün sonuna doğru yarın çekilecek beyin MR’ım için aldığım ve çekim sırasında damarıma enjekte edilecek 125 TL’lik ilacı düşünmeye başladım. Ve daha ilerisini düşünmemek için durdurdum beynimi. Bir-ki-üç tıp.
Bu yazı mor paspas tarafından yazıldı;
mor paspas – yayınlanmış 108 yazısı bulunmaktadır.
10 Kasım 2008'de sakinkafa.com'da yerini alan yazarımız aynı zamanda sitemizin editörlerindendir. Yaşama dair bir çok konuyu özgün bakışıyla ele alıp okurlarına aynı yazı içersinde birden fazla duyguyu yaşatmayı bilen mühendis yazarımız; izlediği filmleri, dinlediği müzikleri, gezdiği yerleri ve maceralarını kendine has tarzıyla okurlarına sunmaktan keyif duyar.
bugün 0, toplam 3 defa okundu...
Dünya Alem Duysun Bunu ;
Bir Cevap Yazın
bi dakka ya… yazini oyle her zamanki gibi okumaya dalmistim ki, birden acayip bi sekilde bitti. Insallah cok ciddi bir durum degildir. Allah sifa versin en yakin zamanda.
Insan hic tanimadigi, sadece yazilarini takip ettigi birisi hakkinda da endiselenebiliyormus demek ki… yarinki mr’dan sonra da ahaliyi haberdar edin lutfen efenim.
rüzgarlar esmeye devam ediyor.
karayeldi belki şimdi poyraz oldu.
teşekkür ederim ilginiz için. mutlu oldum bu sıcaklığınızdan :)
merak etmeyin iyiyim, hala güzelim :)
bio enerji seansı sırasında kafanızdan duman da çıktı mı mor paspas ?
ben pek hissedemedim, göremedim.
bu durumu yanımda olanlara sormak lazım naciye hanım :)
siz ne dersiniz :)
:) Losttaki black smoke halt etmiş derim! :)
Aslında ‘hayra Yorsam-Yormasam mı’ karar veremedım. sadece parmaklarım yazıyo bende bakıyorum bos duvarlara. Ben ‘help’ dıyorum sıze :)
Beynımın
aylardan Temmuz sıcaklıgı kadar yakıcı bı sıcaklıgı olsun ıstıyorum..
pazar günlerindeki İstiklal Caddesi kadar kalabalık olsun istiyorum..
evimizin cevresinde bulunan bos evler gibi ıssız olsun istiyorum..
30 km uzakta bulunan koydekı ınsanlar gıbı okuma yazma bılme-me-sını ıstıyorum..
Babam kadar kültürlü olsun istiyorum..
ama babam olsun istemiyorum..
Sanırım :))