Cumhuriyet tarihinin de ilk esprilerinden birisi olan “meclis esprimi” bilmem okuma şansı elde ettiniz mi?
Yıl: 1944
Yer: Meclis binası
Espri üstadlarının her yere girmesi son derece kolaydır. Gazetelere, özel toplantılara, devlet büyüklerinin yanına elimizi kolumuzu sallayarak girebiliriz. Zira gittiğimiz her yere espriler taşırız, herkes bizlere bayılır.
Bir akşamüstü elimi kolumu sallayarak meclise girmek istedim. Beni tanıyan güvenlik memurları, yolu açtılar ve milletvekillerini çağırdılar.
Milletvekillerinden oluşan bir karşılama komitesi koşturarak yerlerini aldılar ve ellerinde bayraklarla içeriye girişimi kutlamaya başladılar, alkışlayarak. Bu sırada “Dikkaaaaat!” diye bir ses duydum. Askerler esas duruşa geçmişlerdi, bayraklar göndere çekildi, 41 pare top atışı derken, ortalık fena karıştı.
Baktım abartıyorlar, bir espri yapayım da bari daha abartamasınlar, gülmekten kendilerinden geçsinler diye düşündüm. Bulunduğum yerin önemi itibariyle şöyle bir espri yapmayı uygun gördüm.
“Meclis-i Millet olmuş pürneşe,
Görenler sanır ki yok hiç bir hercümerç,
Bu devlet ne hoş bir ulvi seda imiş,
Sanırsın şenlik var, e şenlik varsa nerede İbiş?”
Aniden konfetiler patladı. Kahkahalar eşliğinde. Meclisin içindeki diğer milletvekilleri de, “aman şenlik varmış dur dur kaçırmayalım..” dercesine dışarıya çıktılar. Katipler, temizlik görevlileri, meclis memurları da milletvekillerinin arkasından korka korka bana bakıyorlardı. Askerler esas duruşlarını bozmuş gülmekten kırılıyorlardı. Milletvekilleri askerlerin yanına geçti, hep birlikte gülerek halay çekmeye başladılar bu esprim karşısında. İlkokul öğrencileri ellerindeki bayrakları sallıyorlar. Adıma yazılmış şiirleri okuyorlardı. 2 tane öküz gördüm aniden, görmemle ölmeleri bir oldu. Kasap sapladı bıçağı gırtlaklarına, gelişim için kurban kestirmişlerdi.
Yahu dedim espri yapınca daha da cozuttular.
CHP ve DP Milletvekilleri kolkola, kavgayı unutmuşlardı.
Dedim: Toplumsal barış için esprilerim ne kadar değerli.
Gözlerimden yaşlar süzüldü.
bugün 0, toplam 4 defa okundu...













yeni nesillerin bu espriyi anlayabileceğini sanmıyorum üstadım… :D
bi önceki yazı kadar iyi değil.
hatta tekrarı gibi.
okurken gözlerim dolu dolu oldum..
üstad sen ne büyük adammışsın..
tekrar farkına wardım..
olmamış
olmuş olmuş :)
[...] -4- (Amigo’ya karşı) 05. Bölüm: Bomba 5- Espri için fazla zaman yok (otobüste) 06. Bölüm: Bomba 6 (Tarihi bir esprim ve çağrışımları) 07. Bölüm: Bomba 7- Beklenen basit espriyi yapmama üzerine 08. Bölüm: Bomba Esprilerim 8: [...]
gerçkten anlamadım