“Green Grass“, “ölürsem kabrime gel, isterim“in ecnebicesi bir nevi. Cibelle, Tom Waits ‘ten daha mı güzel söylüyor ne…

Hiç ilgili yazı yokmuş, ne ilginç di mi?

Gibi dolaşırken dünya denilen alacakaranlık güzergahta

Cesaretimi ilk kez nerede keşfettim düşünsem hatırlarım

Belki korkuyu tepeden tırnağa yaşadığım bir gündü

Söz çakmaktaşından sıçrayana kıvılcım olsa nafiledir

Hükmü hengamedir artık kalbim dediğim muallakta

Geyiğini yitirmiş dağ, şiirini unutmuş dil neye yarar

Hepsi acı bir eyvah olmuştur, sitemkar bir Nida… ‘

diyordu son şiir kitabına da adını veren ‘Nida’ adlı şiirinde Ahmet Telli.

Son kitabı ‘Barbar ve Şehla’ nın üzerinden tam yedi yıl geçmiş, sıkı takipçileri iyi bilirler. Ben de önceki hafta rastladım zaten yeni kitabı ‘Nida’ ya. Önce ayaküstü göz attım parmak aralarından sıyrılan sayfalarına, sonra mütevazi bütçemdeki kapanmak bilmeyen deliğe ufak bir çentik daha atarcasına alıp kitabı hızla uzaklaştım kitapevinden.

Ne zaman konusu açılsa, Ahmet Telli’ nin şiirleri için hep aynı yorumu yaparım ben: Sessiz ve şiddetli. Öyle ki, vereceği mesajı her durumda vermeyi başarır ama bunu yaparken sözcükler hiçbir surette amacını aşmaz. Onun şiirlerinde bir duygu ne dolaysız işlenir ne de tüm mısralara başından sonuna hükmeder. Bazen bir tarihi sorgulamış, bazen bir kentin ölü yalnızlığını imgelemiştir sevgiliye özlemin işlendiği satırlarında. Tıpkı eski şiirlerinde olduğu gibi, şiire konu olabilecek her ne varsa, o sınırsız sözcük dünyası içinde, satır arası geçişlerle karşımıza çıkıvermiştir bu kitabında da. Hepimiz biliriz, kendine özgü bir duruşu vardır şiirinin, kimileri buna ‘felsefi bir duruş’ yakıştırması da yapabilir. Ne ki bu duruşun el çabukluğuyla ilişik olmadığı kesindir, neredeyse ruhuna işlemiştir şiirinin.

Aslında ince ve ilk okumada anlaşılması çok da kolay olmayan bir dili vardır şiirlerinin, ben her okuduğumda aynı şeyi düşünmüşümdür. Bence bunda biraz da 1980 sonrası yaşadıklarının etkisi de vardır. En çok da ‘Su Çürüdü’ de aşikar etmiştir zaten bu etkiyi.

Bir şairin intiharıdır sayfalarında tekdüze serzenişleri olan, birbirinin sureti hükmündeki şiirler yığını. Ancak Ahmet Telli bu intiharı son kitabında bir kez daha pas geçmiştir. ‘Balkon’ adlı şiiriyle, ‘kentsoylu söylencelerimiz’ arasında unuttuğumuz birçok şeyi bir çırpıda hatırlatıvermiştir bizlere;

‘… çocuk sesleri, akşam sofraları, kadınlar

En çok bunlar yakışıyor bir balkona

Camı kırıp sokağa dilini çıkaran çocuk

İlk kez burada sarılır komşunun kızına…’

Bu mısralardan sonra hepimizin gözleri önünden geçivermiştir çocukluk yıllarımız,  balkon sefalarımız, saksıda çiçeklerimiz, sıra sıra asılmış bayraklarımız … Şairin bu şiirle başardığı şey, aslında ‘Şiir’ in üzerinden o yaldızlı gömleği çıkarıp herkeste müşterek duygularla müşterek etkiler bırakmaktır.

Bir diğer şiirindeyse sevmenin rengini kutsamıştır Ahmet Telli tarihten gelen bir öfkeyle;

‘… Sevdakardır ve duakardır Cizre

Yaşmaklı Kürt kadınları Mem ile

Zin’ in mezarını ziyaret ettiklerinde

Sırtlarını dönerler Beko’ ya…’

der ‘Cizre’ adlı şiirinde şair.

Altı çizilip üzerine titrenilesi daha birçok şiir var bu kitapta, okurken insanın kendinden bir şeyler bulmaması mümkün değil.

Sözün kısası, hemen her sayfasında derin duygular içine daldığım Ahmet Telli’ nin ‘Nida’ adlı son şiir kitabı, şubat ayında ilk basımını yapmış ve raflardaki yerini almıştır. 

Şiir severlere yine bir şiir sever duyurusudur…

Hiç ilgili yazı yokmuş, ne ilginç di mi?

Sahaf yoktu doğup büyüdüğüm şehirde. Vardı da, genelde ÖSS kitapları ve eski dini kitaplar satardı. Dostoyevski’nin bir kitabını ilk kez o tozlu raflardan alıp okuyanlara imrenmişimdir o nedenle biraz da. Kitapçılara büyük paralar dökmüşümdür bir de. Babam, kredi kartı ekstralarına baktığında, “oğlum biraz az oku” derdi. Böyle olunca alışıyor insan o rafine kitapçılardan kitap almaya. Hâlen ne zaman bir kitapçıya girsem, cebim hafifliyor. Fakat artık bir de sahaflar var. İstanbul’un değişik yerlerinde keşfedilmeyi beşleyen saklı dükkanlardır pek çoğu.

Şimdi 11 Ekim’e kadar Taksim Gezi Parkı’nda olacaklar. Yolunuz düşer de, Taksim’e giderseniz, mutlaka gezin. Benim gibi ay sonuna denk getirmeyin ama, maaşınızı alın önce… Gözünüze illa ki çarpar bir şeyler. Okumayı pek sevmeyen arkadaşım bile Isaac Asimov kitapları karşısında nefsine yenik düştü. Bir de eski plaklar ve posterler var ki, tadından yenmiyor. Fakat her güzel şey gibi, bu da pek ilgi görmüyor, hem basından hem de belediyenin kendi sitesinden. Bari biz duyuralım.

Güzel güzel kitaplanın efendim…

Hiç ilgili yazı yokmuş, ne ilginç di mi?

“1,325,268.053 Watt hours saved” ibaresi yer alıyor şu an Blackle’de. Yaklaşık 1,5 milyon Watt elektrik tasarrufu yapılmış yani Blackle kullanımıyla. Google üzerinden arama yapabiliyorsunuz Blackle’de. Google aramalarınızı Blackle üzerinden yaparsanız, hiçbir şey kaybetmeden, dünya için ve keseniz için iyi bir şeyler yapmış olursunuz kısacası. Hem az elektrik tüketirsiniz, hem de monitörlerinizin ömrü uzar. Yapmamak için hiçbir sebep yok, sadece alışkanlığı kırmak için 1-2 gün kendi kendine hatırlatmak gerekiyor. Ayrıca şimdiki denememe göre Blackle, google’dan bir hayli hızlı.

Hiç ilgili yazı yokmuş, ne ilginç di mi?

Gözlemlediğim kadarıyla, dergiyi okuyanlar ya çok sıkıcı buluyor, veya çok beğeniyorlar dergiyi. Bunun sebebi, algı dünyamız içindeki konulardansa, bilmediğimiz konulara odaklanıyor olması. Örneğin ilk sayısının kapak konusu: Esrarengiz İstatistikçi Mübarek Galip Eldem… Türkiye’nin önemli ve pek göz önünde olmayan ailelerinin biyografileri de derginin başlıca konularından birisi. Bunun yanında belirli bir hikayesi veya sosyolojik değeri olan markaların hikayelerini de anlatıyor dergi. İzmir’in Altın Damla Kolonyası gibi…

Hiç ilgili yazı yokmuş, ne ilginç di mi?

Türkiye’nin demokrasi mücadelesini sekteye uğratan darbelerin üzerinden yıllar geçmiş olsa da, hala karanlıkta kalan pek çok nokta var. Darbelerle ilgili haberlerin son günlerde, gündemin üst sıralarında yer alması da bunun göstergesi. Gün geçmiyor ki tarihin tozlu raflarında kalmış yeni bir belge gündeme damgasını vurmasın… Hiç şüphesiz ki bunda Türk halkının demokrasiye ve kazanımlarına eskisine nazaran daha sıkı sarılmasının büyük payı var.

Şehir Yayınları’ndan çıkan, Yeni Şafak Yazarı ve RTÜK Üyesi Prof. Dr. Davut Dursun’un kaleme aldığı demokrasi dizisi, darbelerin iç yüzüne dair önemli belge, bilgi ve tespitler içeriyor. 27 Mayıs Darbesi, 12 Mart Darbesi, 12 Eylül Darbesi ve Demokratikleşemeyen Türkiye isimli kitaplar, darbelere ve demokrasiye dair esaslı bir okuma yapmak isteyenler için önemli kaynaklar. Dönemi yaşayan darbe-zede kişilerle yapılmış söyleşiler, darbelere “iç”erden bakmamızı sağlarken, kişisel hikâyelere eşlik eden önemli fikirler, kitapların okunurluğunu artırıyor.
Darbelere ve Cumhuriyet döneminde yaşanan birçok soruna kaynaklık eden Osmanlı son dönemi ise yine Şehir Yayınları’nın okurların ilgisine sunduğu hatırat dizisi ile aydınlanıyor. Dr. Rıza Nur’un Cemiyet-i Hafiye ve Siyasi Risaleler, Lütfi Simavi’nin Sultan Reşad Han’ın Sarayında Gördüklerim ve Mizancı Mehmed Murad’ın Abdülhamid dönemine dair hatırat kitapları yayınevinin öne çıkan eserlerinden…

Son dönem Osmanlı tarihini ve darbeleri daha iyi anlayabilmek adına, Şehir kitapları iyi bir alternatif… Unutmadan Şehir Yayınları’nın kitapları 1-7 Haziran tarihleri arasında www.kitapyurdu.com da %40 indirimli.

Şehir Yayınları Kitap Serisi:

Hatırat Dizisi
Cemiyet-i Hafiye – Dr. Rıza Nur
Siyasi Risaleler – Dr. Rıza Nur
İstanbul’da Neler Gördüm? – C.N.F.
Sultan Reşad Han’ın Sarayında Gördüklerim – Lütfi Simavi
İştip ve Köprülü Hatıraları – Burhaneddin Zaim
Tatlı Emeller Acı Hakikatler – Mizancı Mehmed Murad
Meskenet Mazeret Teşkil Eder mi? – Mizancı Mehmed Murad
Enkaz-ı İstibdad İçinde Züğürdün Tesellisi – Mizancı Mehmed Murad
Lütfi Fikri Bey’in Siyasi Mücadelesi Yahut Tek Başına Muhalefet – Murat Kurt
İntibah – (1895-1896) Dürzi Olayları – İsmail Zühdi
El-Hakku Ya’lu Vela Yu’la Aleyh (Şemsi Paşa, Arnavutluk, İttihad ve Terakki – Müfid Şemsi
Son Müdafa & Divan-ı Örfi – Avnullah el-Kazımi

Demokrasi Dizisi
12 Eylül Darbesi – Davut Dursun
27 Mayıs Darbesi – Davut Dursun
12 Mart Darbesi – Davut Dursun
Demokratikleşemeyen Türkiye – Davut Dursun

Siyaset Dizisi
Kent Yönetimine Farklı Bakışlar – Akif Çarkçı
Ulusal Kalkınma İçin Yerel Teklifler – Akif Çarkçı
Yerel Siyaset Üzerine Söyleşiler – Akif Çarkçı
Soygunu Gören Adam Ahmet Ertürk Konuşuyor – Ahmet Ertürk
Farabi’de Devlet Felsefesi – Prof. Dr. Bayraktar Bayraklı
Can Havliyle Düşünceler – Kenan Çamurcu

Hiç ilgili yazı yokmuş, ne ilginç di mi?

İşte hayatınızın kaçtı zannettiğiniz fırsatları ayağınıza geliyor. Sizin adınıza http://www.otobustegordum.com/ bu hizmeti gerçekleştirecek. Nasıl nasıl diye sormayın girin siteye hattınızı seçin ve prensinizi yada prensesinizi bulun. Facebook ve yonjadan sonra işte çağın bir nimeti daha…

Gazetede gördüm inanamadım ama baktım ki var böyle site. O sebeple şakaysa hiç gülünç değil, ciddiyse çok fena arkadaşlar, aman üfleyerek yiyiniz :) )

Hiç ilgili yazı yokmuş, ne ilginç di mi?

Aslında dedikodu hiç tabiatım değil. Fakat gecenin bu saatinde ne yazacağımı şaşırdım. Hele kulağımdaki şarkıyla birlikte her an coşabilecek bir seviyedeyken. Oturup da uzun cümleler kurmak istemedim. Bir de her yazarı tanıtmak istedim az çok. Daha detaylı bilgileri kendileri de veriyorlar zaten yazdıklarında. Benimkisi, kişisel kısa gözlemler. Gönül kırıcı ifadeler varsa affola… Buyrunuz, işte o yazarlar:

Sakin Kafa’yla tanışmadan önce, onun daha eğlenceli biri olduğunu düşünürdüm. İlk karşılaşmada feci duygusal çıktı beklemiyordum. Hele bir de Nohut’un arkadaşı olunca… Gerçi Nohut da pek duygusaldır yeri geldiğinde.

Sonra Mor Paspas’ı da tam tersi “depresif” beklerdim. Böyle depresyon hırkası dedikleri şeyler giyip, sürekli burnunu çeke çeke günlüğüne bir şeyler yazan bir kız geliyor gözlerimin önüne. Tanıyınca tabi az çok, anlıyorsunuz ne kadar hayata bağlı olduğunu. Misal az önce Ebru Şallı ile Pilates izlerken aklıma geldi kendisi, güldüm baya.

Tevfik Tek ile bir defa telefon konuşması yaptık. Bir dedektif edasıyla kaybolan yazılarımın izlerini sürüyordu. Sherlock Holmes olmasına gerek kalmadan, muhabbeti tamamladık. İzlenimler iyi yönde… Buluşma gününü bekliyoruz gerisi için :)

Naciye ve Ayine ile henüz tanışma fırsatımız olmadı. Ama yazdıkları yazılardan ve ekledikleri yorumlardan şunu gördüm, Ayine Hanım “ağır abla”, Naciye “mahallemizin kızı”… Kesinlikle kötü niyetli yakıştırmalar değil onlar. Ben mahallede büyüdüm, o nedenle benzetmek istedim…

Floridian mesela, mahallenin iyi futbol oynayan, artist abisi. Saman altından su yürütmese de, başarılı kanal çalışmaları mevcut. Entelektüel seviyesini hiç belli etmez. Lakin, bilir…

Başkaparmak, ortaokuldan beridir hep uzaktan uzağa tanıdığım bir insandır. Üst dönemimdi her gittiğim okulda. Şimdi Kayseri’yi emanet ettiğimiz güzel insan… Hayatın falsolu vuruşları karşısında hep kendi olabilmiş müzelik insanlardan. Müzelik olmak iyi bir şey :)

Ortason, Segah ve Pascal, Sakin Kafa Bey’in aile efradıdır diye ilişmiyorum. Kötü bir şey diyeceğimden değil, bilakis kendilerinin katkılarını heyecanla takip ediyorum. Lakin, pek tanışmak nasip olmadı.

MelkeDe de Mor Paspas’ın kardeşidir diye uzak kaldı. Yazdıklarından, ablası için söylediklerimin aslında onun vasıfları olabileceğini düşündüm şimdi. Condoliza Rice ile karşılaşırsa, kendisini bir kaşık suda boğacak diye biliyorum…

Faith No More, siteye çok şey kazandıracak onu biliyorum. Bir kere küçük çocuğu var ki, malzeme yumağıdır çocuklar :) üstelik müzik zevki baya baya baya iyi. Beklemedeyiz…

Atropin, Dikkatsiz ve Profesor nam yazar isimleri de “1″ ile temsil edilmişler. Bize laf düşmez…

Nohut Bey hakkında ne desem boş. Geçen mesela bir şey oldu, laf ondan açıldı, öyle bir laf ettiler ki, dedim marka olmak böyle bir şey galiba. Kimin ne dediğini Nohut Bey bana sorarak öğrenebilir, siz okuyucular da onun izni olursa buradan öğrenebilirsiniz :)

Gecenin 3′ü olmuş ve ben hala yazarlar hakkında dedikodu yapıyorsam sevgili okur, bu tatil bana yaramıyor demektir…

Hiç ilgili yazı yokmuş, ne ilginç di mi?

İşte bir fenomenin popüler kültüre vurduğu damga: Vanminut T-shirtleri. Arkadaşın biri bu “one minute” daha çok su götürür demiş, vanminut diye t-shirt yapmış. Altına da sloganı dayamış “daha da olsa gelmem”.

Yıllar sonra bu Davos olaylarını nasıl hatırlayacağız veya hatırlayacak mıyız bilmiyorum. Ama dost sohbetleri için onlarca espri ve muhabbet konusu çıktı bizlere de. Birisi sözümü kesmek istediğinde yapıştırıveriyoruz: Van minut. Çok da üstümüze gelirse “benim için bilmemne bitmiştir, bi daha da gelmem” deyip uzaklaşma şansımız var.

Bu “akıllı” girişimcinin ürünlerinden siz de edinmek isterseniz: Vanminut.

Bu arada başlığa “Bir RTE Markası” yazmam küçük bir şaka.
Ciddiye alıp açmayın bana dava mava…

Hiç ilgili yazı yokmuş, ne ilginç di mi?

Sitenin mottosundaki ibare de anlamlı:

Yavaş yürüyorum bela bana yetişiyor, hızlı yürüyorum ben belaya yetişiyorum.

Hiç ilgili yazı yokmuş, ne ilginç di mi?

Ve tam da böyle bir zamanda iddialı bir siteyle karşılaşıyoruz: www.pazarlamarketing.com

Reklam dünyasının bu kadar sanal bir şekilde bu kadar gerçek olmasını anlayabilenleri;

Reklam ve pazarlama dünyasına girip de bu dünyayla ilgili tam takım donanmak isteyenleri;

Gerek akademik gerek pratik gerekse eğlenceli yazı ve görüntülerle coşmak isteyenleri; davet ediyoruz.

Ziyaret edin ve değerinizi belirleyin: Pazarlamarketing.com

Hiç ilgili yazı yokmuş, ne ilginç di mi?

Ben de,  cet kıvamına ulaşmış bir insan olarak internet üzerinden alışveriş yapmaktan çekinirdim. Zaten bu tür olayların yaşanması ve ek olarak kredi kartı dolandırıcılık şebekelerinin var olması, her normal insanın aklında şüphe bırakır. Neyse, ben de çekinirdim fakat asıl konu şu ki; bir site var oradan bir kuşku duymuyorum. Onun hayatımızı şenlendirdiğini düşünüyorum. Şimdiye kadar yaptığım hiç bir alışverişten pişman olmadığım, şikayetçi olmak lazım gelen bir durumla karşılaşmadığım bir yer kitapyurdu. Bizim mahallenin Bozkurt Market’i gibi. Yalnız oradan farkı, piyasaya göre çok ucuz olması.

Ayrıca, şu ana kadar arayıp da bulamadığım bik kitap olmadı, vadettikleri teslim süresinde bir günden fazla şaşma olmadı. Kitap fiyatlarıysa ayrı bir şölen; %5-%35 arası piyasanın altında. Genelde de %30 indirimli.

Kitap alacaksanız, kitapyurdundan şaşmayın. “Ben öyle sanal alemden kitap filan alamam, kitabı önce bir görüp koklamam lazım, hem kitapçı kitapçı gezmeden olmaz” diyorsanız, gezmesi bedava derim. Buyrun gezin, sonra da kitabınızı kitapyurdundan sipariş edin.

Hiç ilgili yazı yokmuş, ne ilginç di mi?

Konsepti çok basit doktor beyin, hastalarıyla yaşadığı bilgilendirici muhabbetleri okurlarıyla paylaşıyor. “Dedim” ve “dedi” şeklinde devam ettiriyor yazılarını. Hastaların ağzından anlatıyor bir yerde. Bir kuaförün günlük iş hayatı, zamanında gurbetçi olan bir işçinin gurbette yaşadığı zorluklar gibi muhabbetleri okurken, sanki doktor bey size direkt anlatıyormuş gibi geliyor.

Tanımadığım bu blog yazarına bana yaşattığı bu güzel deneyim için teşekkür eder, kendisinin sunduğu bu hoş muhabbete sizleri de davet ederim: http://benbugunbunuogrendim.blogspot.com/

Hiç ilgili yazı yokmuş, ne ilginç di mi?

Dizinin sayfasına giriyorsunuz ve ilk bölüme tıklıyorsunuz. Size en başında, “female, male” diye seçenek sunuyor. Sonra macera başlıyor. Meğer biz Teresa diye, İspanyol bir kızın arkadaşıymışız. Uçaktayız ve önümüzde büyükçe bir zarf var, zarfın içinde bir mektup ve bir anahtar… Mektupta, Teresa isimli arkadaşımız bize, bizimle birlikte Madrid’e gelemediği için üzgün olduğunu iletiyor. Bizimle gelememiş ama bize evinin anahtarını iletiyor ve dairesinde, evimizdeymiş gibi hissetmemizi istiyor.

Bizse bir biçare, elin İspanya’sında, ispanyolca bilemeyen… Ama tabiki bölümler boyunca bize yandan destek olan bir abi var. Mesela başlarda bir taksiye biniyorsunuz, taksici bıdı bıdı İspanyolca konuşup duruyor ve birşey anlamıyorsunuz. Hemen bizim abi çıkıp bize açıklıyor ne dediğini. İstediğinizde veya anlayamadığınızda dilediğiniz kadar tekrarlatma olanağınız da var o bölümü.

Bölümler oynarken, aşağıdaki iki tane altyazı bölmesinde, ingilizce veya ispanyolca altyazıları kapatıp açabiliyorsunuz.

Şimdilik dizinin 15 bölümü var. 16-22 bölümleri de yapılıyor sanırım. Eylül’de devam edecek demiş BBC. Dizi dedik ama oyunculuklardan fazla birşey beklemeyin.

Memnun kalacağınızı umduğum bu diziye ulaşmak için tıklayınız: MI VIDA LOCA

Hiç ilgili yazı yokmuş, ne ilginç di mi?

Halamın oğlu açtığı zaman “oğlum bu ne lan virüslüdür bu kesin” demiştim. Fakat google tarafından yapıldığını veya google izniyle yapıldığını sonradan anladım. Oraya yazdığınız zaman normal google gibi arama yapıyor fakat arkadan gelen fon müziğinden dolayı insanın fakirlere yardım vakıflarına yardım yapasın geliyor.

Orada bulunan basma butonları şuan bastığınız zaman pek işe yaramıyor fakat ilerde tahmin-i ihtimal (ne demek ben de bilmiyorum) ediyorumki onlarda birgün faaliyete geçecek.

tıkla

Hiç ilgili yazı yokmuş, ne ilginç di mi?