Kadınların bu konudaki “tercih”leri, yarışmada finale kalmış talihliler arasından kim kazanacak diye bakmak değil, tamamen kişisel ve karşılıklı olan bir şey aslında yani tercih demek de saçma geliyor bana sonuçta bunun en çok yapıldığı görücü usulü evlilik de kalmadı zaten, şimdi form doldurup evlilik yapanları da duyup şaşkına dönmüşlüğüm de var ama:) Yine de olmazsa olmaz belli kıstaslar mevcut tabi kadınlarda da erkeklerde de. Salome duygusal temelli bir paylaşımdan ziyade daha çok entellektüel bir etkileşimi öngörür şekilde bakmış ise, bu da çeşitli sebeplerle kendi koyduğu bir kıstas nihayetinde… tabi bir yönüyle de, bana sorarsanız, kalpleri çeviren Allah ise, döndürüldüğümüz kişi de kaderimizdir derim, yani mutlak irade hep bir adım öndedir elbet.

Bir de sahidüş, böyle diyaloglar bizzat kız ve erkek arasında geçmeye başlamışsa, bekaret konusunda ciddi sorun var demektir:)

iç anadolulu teyzenin gelin kız aradığı bölümü okurken bir dialog hatırıma geldi, affınıza sığınarak paylaşmak isterim:

muhafazakar bir kız, orta yollu bir çocukla (aslında otuzlarına merdiven dayamıştır) tanıştırılır. bir iki görüşmeden sonra kız, o tabu soruyu sorar: “hiç yaptın mı?”

oğlan sanki daha önce hazırlamış gibi “bu soruyu cevaplamayı reddediyorum” der. “neden?” deyince kız, “ben otuzlarıma yaklaşmış bir adamım. yaptım dersem ahlakımı yapmadım dersem performansımı sorgulayacaksın.” cevabını verir. kız öğrenemez adamın hiç “yapıp yapmadığını” zaten daha sonra da başka nedenlerle olayın üstü örtülür, kapanır gider:)

şimdi deyiniz ki, kadınlar “üstünlük” aramıyor. o halde “üstünlük” kavramını, “tercih edilebilirlik” olarak değiştireyim.

bir de nietzsche’ye salome bu kazığı atmasaydı muhtemelen biz nietzsche’yi tanımıyor bile olabilirdik bence…