Kuzenim Ali var. Gerçekten çok iyi bir çocuk. Kendi halinde kimseye bulaşmadan idare ediyor. Hayalinde 3 meslek var, bahçıvanlık, yazarlık bir de dalgıçlık. Ama istikrarlı sürekli değiştirmiyor ne zaman sorsam ne olacan diye bu 3ünü sayıyor. Doğrusunu söylemek gerekirse Ali’yi ben baya bir seviyorum. Ali 4 yaşında gibi ya da 4,5.. Normalde Ali ile iletişimimiz futbol oynamak şeklinde olur. Ben baya ciddiye alıp onu yenerim her seferinde. Bu sanırım onun hoşuna gidiyor. Ciddi ciddi oynamam. O da coşuyor. Ama bir yandan da çocukların hayal dünyasına girip oradaki saf cevherleri keşfetmek istiyorum tabi ki. O yüzden Ali’ye masal anlatmak istedim. Ama Ali hiç sallamadı ve ablası Yağmur ile kart oynadılar. Sen de oynar mısın dediler, ben oynamadım masal okudum kendi kendime ama Ali gerçekten masalı sallamadı. Helal olsun karakterli çocukmuş ben küçüğüm ve hayal dünyam olduğu için masalların büyülü iklimine girmem gerekiyor gibi düşünmedi. Ali ile biz jenga da oynadık ve Ali o zaman da her seferinde kaybetti. Kaybeden bir daha dizmek zorundaydı ve çok üzüldü ama gene de ona abilik yapıp ben dizmedim taşları. Ali buna rağmen ne zaman gelsem boynuma atlıyor ve top oynamak istiyor.
Ali’nin sevdiğim bir başka yönü de bisiklete binerken hız yapması, sonra tepetaklak düşmesi sora gene hız yapması. Ben çocukluğumda çok temkinliydim. Riske hiç girmezdim ve riske girince heyecandan başım dönerdi. Misket oyunu bile bana adrenalin sporu gibi gelirdi. Ali denilen dana hiç öyle değil maşallah. Adama camdan atla desen atlıcak. Ama ben de onu futbolda yeniyorum hem de eze eze. 5-2 yeniyorum 5-3 yeniyorum.
Ali’nin bir de arkadaşı vardı kız. Bu kız sürekli Ali’yi yönetiyordu ve Ali’ye bıdı bıdı ediyordu. Ali bu dırdırcı kızla arkadaş olmayı sevse de bazen dırdırlarından sıkılıyordu ve televizyon izleyip hiç ona cevap vermiyordu. Bir kere kızın canını yakmıştı kız saatlerce ağlayıp bağırdı Ali’ye. Ali, eşlerinin dırdırlarından bezmiş erkekler gibi televizyona bakıp duruyordu. Sonra kız evine gitti, Ali “yarın barışır değil mi?” diye sordu annesine. Kız da yarın geldi gene oynadılar.
Bence Ali harika bir çocuk ama ben onun büyülü dünyasına giremedim.
Aslında düşünüyorum da ben de erkek abilerle hiç büyülü dünyaya girmezdim. Hani kız ablalarla büyülü dünyaya girilir de, ben erkek abiyi görünce oyun oynamayı düşünürdüm. Fatih abi var benim onunla hayvani asker oyunları oynardık. Fatih abiyi çok seviyorum. Hala da severim. Betül abla vardı Fatih abinin kardeşi onunla daha hayata dair konuşurduk. Ama Fatih abi 1.90 boyu ve harika asker ve uçaklarıyla gerçekten muhteşem bir abiydi. Ayrıca bas gitar çalıyordu bir rock grubunda, klipleri falan yayınlanıyordu televizyonda. Akvaryumunda 10′larca çeşit balık vardı ve ne sorsam cevap veriyordu balıklarla ilgili ayrıca Fatih abi çok güzel asker resimleri çizerdi. Ben de ondan görüp tank, uçak, top resimleri çizip kanlı savaş sahneleri resmetmeye başlamıştım. Sonra silahların içinden çiçekler falan çıkarmaya başladım. Dostluk sevgi barış falan yazmaya başladım.
Ali beni bir oyun makinesi olarak görüyor olabilir. Çünkü Ali’yi sürekli koşturup yorabiliyorum. Ve parkurlar hazırlayıp onun gücünü sınıyabiliyorum. Bir de oynarken ben de hırs yapıp onunla mücadele edebiliyorum. İşte Ali o yüzden bana büyülü dünyasını açmıyor ve beni oyun abisi olarak görüyor. Belki beni seviyorsun Ali ama bana bir faydan yok be arkadaşım. Ali sen daha okuma bilmiyorsun ama bana büyülü dünyanı aç. Yıllar sonra sana bu yazıyı okutacağım ve bende ne derin yaralar açtığını göreceksin. Ali beni sadece oyuncak olarak görüyorsun sen biliyorum. Ama ne olur masallara inan falan, ne biliyim safça bişiler söyle sen de. Milletin çocukları döktürüyor Ali, sen hala istikrarlı şekilde bahçıvan, yazar, dalgıç olucam diyorsun. Ali sen de bir numara yok mu Ali?
Bu yazı Nohut tarafından yazıldı;
Nohut – yayınlanmış 261 yazısı bulunmaktadır.
27 Temmuz 2008'de sakinkafa.com'da yazmaya başlayan yazar, siteyi kolektif blog anlayışıyla tanıştırmış, sitedeki bir çok atılımın da öncüsü olmuştur. Sitenin Genel Yayın Yönetmeni olan yazar, aynı zamanda sitenin patronudur. Medya sektöründe çalışan ve bir derginin de editörlüğünü yapmakta olan "Nohut" sinema, edebiyat, fotoğraf, belgesel, mizah ve reklam konularıyla ilgilidir. Orada öylece duran ama bizim bir türlü varlığını farkedemediğimiz gerçekleri kendi tarzıyla ortaya koymaktan ve tepkileri ölçmekten hoşlanır.
bugün 0, toplam 0 defa okundu...
Hadi sakinkafa buluşması yapalım. İlk defa canım istedi. Faith No More gibi abilerimiz de gelsinler. Haydi ya.. Kimse cool ve umursamaz olmasın. Ayasophia kadar mütevazi ve sevilesi bir arkadaşımız var aramızda, sırf onu görmek bile yeterli sebeptir bence. Bi de mor paspas maynuşya olmuş. Böyle nik deiştirmeyelim. Ayıp ya yılların mor paspası maynuşya oluyor bir anda.. Ben belki Nohut nikini çok basit bir nedenden seçtim ama deiştirmiyorum. Nohut geldim Nohut giderim ben arkadaş.
Ya gece gece ne oldu bana böyle. Bütün dünyayı seviyorum sanırım şu an. Allahım!
Çok güldüm yahu. Ali ile maceralarınızı hep anlatsana :)
ablalara bu radikal sorulari soran cocuklar da hep erkek mi oluyor yoksa, yada bana mi oyle geldi?
burda froydyen bi durum mu var yoksa? :)
hadi buluşalım… hakkaten. hazır yaz bitmeden. iftar filan ederiz…
bu kuzenler, yegenler de gelsin, soru filan sorarlar belki, malzeme cikar ;)
Eee toplanılıyor mu? Sanırım pek istekli yok..
Tamam ben tek başıma sakinkafa buluşması yapıyorum.
Yer: Burası
Zaman: Şimdi.
Buluştum.
İzlenimler: Oldukça sakin bir buluşma oldu. Ama çok içtendi. Nohut biraz durgundu, Nohut çok eğlenceliydi, Nohut’a biraz kıl oldum.
Çok ani bir organizasyon olmuş yetişemedim. İstersen şu an bir buluşma ayarlayalım nohut, right here right now
Bana uyar..