Bir çocuğu asla ama asla televizyon seyrederken rahatsız etmeyeceksiniz. Normal zamanda duvarlara tırmanan bu canavarlar, tv karsısında uysal birer kediye dönüşüyorlar. Transa girmişçesine kalıyorlar ekran karşısında saatlerce.
Yeğenlerimle çoğunlukla telefonla olduğundan iletişimimiz, normalde önce konuşmak için üçü birbiriyle yarışa giriyorken, ah şu kör olasıca televizyon perde oluyor muhabbetimize.
Geçen gün anneleri, çocukların televizyon seyrettikleri bir zamanda, “teyzeniz sizinle konuşmak istiyor, önce kim konuşmak ister bakalım” diye sorunca, Bahadır(8) kimseye kaptırmamak için atlıyor hemen: “ben en son konuşucam” (burada ablamla kopuyoruz :). Ailemizin yeni nesil filozofu Reyhan(9)’la uzun uzun konuştuktan sonra telefonu en küçükleri Serdar(5)’a uzattığında, küçük sıpa da satıyor teyzesini ve fakat siparişini vermeyi unutmuyor: “ Konuşmiycam ben şimdi. Sadece traktör istediğimi söyle.” :)
Bu akşam da annesiyle muhabbet ederken biz, ufaklık ısrarla konuşmak istedi teyzesiyle.
Serdar: Alooo :)
Ayine: Kimsiniz tanıyamadım?
S: Ayine Teyze, Serdar ben Serdaar.
A: Serdar mı? Tanıyamadım ya hu, hangi Serdar?
S: Hani İsmail babası var ya, o Serdar işte.
A: :))))
Bu yazı ayine tarafından yazıldı;
ayine – yayınlanmış 160 yazısı bulunmaktadır.
İTÜ İnşaat Müh. mezunu. Yeni olan herşeyi heyecan verici buluyor (eskiden "maymun iştahlılık" dediği bu şeye şimdilerde "beslenme" diyor). İstanbul'u çok seviyor, ve kedileri. Şükrediyor. - - - - - - - - - - - - - - - - - - - Sitemize 17 Mart 2009 tarihinde "Gören gözlere bir sitemdir" yazısıyla hoşgelen Ayine, yazılarını özellikle kültür sanat alanında yoğunlaştırmış ve tasavvuf ile ilgili yazılarıyla sitemize yeni bir soluk getirmiştir.
bugün 0, toplam 6 defa okundu...
:) iyi ki yazı dizisi olmuş ya bunlar :D (bknz.) iş yerinde kahkahayı tutmaya çalışmak