Bizim oğlanı 3 yaşına yaklaşması ve ev telefonu suya sokmaması, dvd roma oyuncaklarını koyup açıp kapatmaması, ya da koltukta uyuklarken aniden spider man diye bağırarak üstümüze atlamaya bir son vermesi için kendi adımıza bir açılım olması, kendisininde sosyal hayata daha kolay adapte olup enerji fazlasını atabilmesi niyetiyle evimizin yakınlarında eski adıyla çocuk yuvası, yeni adı ile bir çocuk gelişim merkezine kayıt ettirdik. Çok eğlenceli bir yer bir, eğitmenleri ilgili, aktiviteler çeşitli, çocuk eğlendirirken aynı zamanda düzeyine göre eğitim verilen hoş bir yer. Neyse geçen gün almaya ben gittim, kapıda öğretmenlerinde biri karşıladı dedim kendisini alacaktım, dedi ki “ aa ama faaliyet yapıyor şimdi” olur dedim bekleyeyim, bu arada düşünüyorum “vay be herif büyümüşde faaliyet yapıyor” içimi sevinç kapladı, oğlan rehabilite oluyor ne güzel dedim.
Beklemeye devam ettim bir onbeş dakika daha geçti dedim bir bakayım nasıl bir faaliyet bu, eğitmenin yanına gittim bakabilir miyim dedim tabi dedi, odanın dışından büyük bir camın arkasından baktım, çocuklar oturmuşlar yere bir kısmı oyuncaklarla oynuyor, bir kısmı bisikletlerine biniyor, bizim oğlan elinde hançer gibi tuttuğu bir kalemi deli gibi bir kağıda sürtüyor, o da olmuyor koşuyor bir oyuncağı eline alıyor, sonra tekrar kağıdı, elini yüzünü deli gibi boyuyor. Kısık bir sesle dedim ki kendi kendime “bu mu lan faaliyet ?” yanımdaki eğitmen “evet beyefendi gördüğünüz gibi faaliyet yapıyorlar” dedi.
Ya dedim yine içimden faaliyet yapıyor deyince neler hayal etmiştim, bizim oğlan Eiffel kulesine alternatif Türk işi Eiffel çiziyordu, spor araba tasarlıyordu vs vs… Halbuki yaptığı faaliyet, kağıdı karalamak etrafta serseri mayın gibi dolanmak. Ya bu alenen yasadışı faaliyetti bence, ama eğitmenleri gayet ciddi ve elitist bir havada faaliyet yapıyor diyordu hala.
Bu konuda başka bir misal çalıştığım sektörde çok sık kullanılan terimlerden biri “kredi komitesi” dir çok önemli bir faaliyettir aslında ama öyle toplanarak yapılması ancak çok kalabalık şirketlerde şart olabilir, diğer daha ufak ölçekli şirketlerde iş içinde de yapılabilir. Ama mesela pazarlama yönetmeni ni telefonda ararsınız” ya X cim kredi komitesi yapacağız ya şimdi genel kurul odasına gidiyorum, yerime gelince konuşalım mı ?” der olur dersiniz sonra aklınıza gelir ee bende katılıcam bu seferki farklı mı acaba dersiniz, gidersiniz toplantıya, birkaç yeni şirketin durumları ve mevcut firmaların riskleri güncel durumları incelenir, gerekirse kararlar alnır ve bu iş sadece 15 dakika sürer, sonra komitenin dönüm noktası olan çay ve kurabiye servisi başlar ve olay kopar, diyaloglar genelde şöledir “ya X demin konuşamadık neydi konu ?” yada “ oo Y bey sizinkileri nasıl bombaladılar bu hafta, size kaleci lazım kaleci muhahaha…“ ya da “ Z hanım sizin geçen günkü çantaya bayıldım nerden aldınız?” gibi konuşmalar çay ve kurabiye eşliğinde muhabbet sürer ve yaklaşık 45 dakika süren bu fasılın sonunda meşhur “ kredi komitesi” bitmiştir.
Netice olarak diyeceğim o ki hayatımızda da böyle iddialı terimleri, büyük bir ciddiyetle kullanıyoruz ve içlerini dolduracağımıza bir bir boşaltıyoruz. İşte böyleyken böyle sizde benzeri örnekler vardır illaki ondan Allah herkese içi dolu terimler nasip etsin diyerek satırlarıma son veriyorum.
Bu yazı faith no more tarafından yazıldı;
faith no more – yayınlanmış 27 yazısı bulunmaktadır.
Faith No More'un özel yaşamıyla ilgili bildiklerimiz bir çocuk babası ve sıkı bir Faith No More hayranı olduğudur. Sitemizde "Acidci Misin Metalci Mi?" yazısıyla arz-ı endam etmeye başlayan Faith No More, yazılarını müzik kültürü ve lüzumsuz kişisel saptamalar üzerine yoğunlaştırmıştır. "Kitch" şarkılara yakın bir ilgisi olan yazarımız, bu şarkılar üzerine yazdıklarını "Zamanın İsyan Ettiği Şarkılar" yazı dizisinde toplamaktadır.
bugün 0, toplam 5 defa okundu...
Bu yazı için Google'dan Gelen Aramalar
- nasıl faaliyet yapıyorlar
- nasıl faliyet yap
İnsanların kendi hayatlarıyla ilgili kompleskleri var sanırım. Kendisini olduğundan büyük göstermek için hangi kelimeleri kullanacaklarını şaşırıyorlar.
Bir büyüğümün orta ölçekli bir şirketi vardı. Kasap aletleri, mutfak malzemeleri ithalatı yapıyordu. Bir ortamda ne iş yapıyorsunuz diye sorulunca “pıçakçıyım” derdi, karadenizli şivesiyle. Ben bir utanırdım o zaman neden böyle söylüyor diye. Şimdi ama çok hoşuma gidiyor bu tavrı. Rahatlıkla iş adamıyım, uluslararası ticaret yapıyorum kelimelerini kullanabilirdi.
Bu içi boş kendi hoş kelimelere o kadar çok örnek var ki. İş yaşamında pek çok konumun adı pek artistik. Çaycı, yiyecek içecek direktörü; tellak, Hijyen müdürü; diyecek kendine.
3.5 yaşındaki oğlum bugün okulda ne yaptın diye sorunca her seferinde verdiği cevap faaliyet yaptım anne oluyor. Küçücük ağızlarına bu cümle çok yakışıyor. Bence kendi çapında gerçekten faaliyet yapıyorlar. Yaptığı faaliyetlerle dolu kocaman bir dosyası oldu bile şimdiden.
faaliyet kadar çakma bir kelime olmasaymış keşke. bir de genelleştirip de bütün o “iş”leri, çocuğu daha o yaşta “emek” kavramından uzaklaştırmasalarmış. biz anaokulunda bir sürü faaliyet yapardık ama hepsinin ismi vardı. el işi, oyuncak hamuru, resim, yazı defteri, sayı defteri… bunlar hatırladıklarım :)
Sanırım “faaliyet” kavramı bu işin okulunu okuyanların kitaplarında sık yer alan ve yuvada çocuklar tarafından yapılan tüm çalışmalara verilen genel bir terim ondan eğitmenler sık sık buna başvuruyor, zengin duruyor yani, söyleyenede yapana da ciddiyet ve ehemmiyet katıyor. Yani bana garip geliyor, komik geliyor ama aslında ne diyecekler ki “efendim oğlunuz at gibi koşup, oraya buraya tosluyor ayrıca kalemle üstünü başını anlamsızca çizip çılgınca kahkahalar atıyor, bir de geçen gün üç arkadaşı ile birlik olup, kahvaltıda yiyecekleri domatesleri ezmişler” mi desinler ? Benimki boşa takıntı :)
Oğlunun karamalarını sakinkafaya koysak ya..:) bir yazarlık açsak ona da.. Sora okuma yazma öğrendiği zaman da yazar..
Nohut Sakinkafaoğullarından
Sakinkafa.com altyapı sorumlusu
aya, sayı defteri nedir yahu? :)
Şimdi şöyle Tevfik Tek bey,
Bir defterimiz olurdu, onun ön yüzüne ve arka yüzüne farklı şeyler yapardık. Anaokulunun amacı okuma yazma öğretmek değildir malumunuz ama yine de harfleri ve sayıları tanıtırlar. Ön yüzü harflerin tekrar-be-tekrar yazılmasıyla, arka yüzü de sayıların aynı usul çiziktirilmesiyle oluşur. Eve gittiğimde karıştırayım, belki bulurum bile o defteri :))
ilkokulda “etkinlik” diyoruz biz. dersi öğrenme amaçlı olan her türlü oyun,müzik,resim bilmem ne etkinlik oluyor. “faaliyet” “etkinlik” falan filan ne kadar uygun tartışılır. durumlara kafamıza göre sözcük üretmekte çok başarılıyız malum :)
sorun, bütün bunlara ortak isim bulma çabası. tek tip hale sokmanın alemi yok neticede di mi…
ya eylem deseydi hoca hanım. “efendim oğlunuz şu anda eylem yapıyor”. vay bana vaylar banaa… bu yaşta anarşik mi oldu bizim oğlan!
faith no more’un oğlan galiba anarşik grubuna giriyor :)
Galiba öyle :)
bir de, faal kelimesi kullanılıyor, oraya buraya koşuşturuyor, dur durak bilmiyor anlamında. çocuklar için faaliyet yapıyor denmesi de bu açıdan anlamlı olabilir:))
benim yegenim de her soruya “faaliyet yaptik dayi” diye cevap veriyor. evet evet, resimdeki bosluklar bu yaziyla ve alttaki yorumlarla birlesince her sey anlasiliyor. ortak agiz yapip bizi yiyormus bu veletler… neyse yaki$ir pa$alara…
:) konu faaliyetten girip terimle çıkınca biraz garipsedim ama hoşuma da gitti yazi. tam anasınıfı hallerimi düşünüp keyifle o günleri hatırlarken zort die yine işyerinde buluverdim kendimi o teknik teriminle :) seni kınıyorum ! hayallerimi hem güzelce başlattın sonra da al sana diyip golü attın! :)
buarada
benim anasifinda 4 yasindayken yaptığım faaliyetlerim hala duruyo evde çok eğlenceli oluyo arada bakıyorum bi tebessümle hey gidi günler (: