Ömrünün her safhasında aynı mekana gidip aynı pozu çektiren bir adamın fotoğraflarını biliyorum. Kronolojik sıra ile baktığınızda her fotoğrafta adamın saçının modeli, giysileri, hatta fotoğraf kalitesi bile çekildiği dönemi yansıtıyor. En güzeli de bir vakit sonraki fotoğraflarda önce eşini görüyorsunuz, sonra sırayla ilk ve sonraki çocuklarını, “an”ı ölümsüzleştiren o karelerde.
“Yıllar neleri götürmüş özünden, neleri değiştirmiş / sele mi kapıldın İstanbul yokuşunda” esprisini yapanlar olmuştu, lakin yaşadıklarınızı gülümseyerek anımsayanlardansanız siz de, “ şiddetin ne hoş/ne güzel şefkatin”i mırıldanırken bulabilirsiniz kendinizi. Değil mi ki geçmişin elemi gidiyor, lezzeti kalıyor?
Fotoğraf böylesi “süper” bişey işte. Hiçbişey “bitmiş gitmiş” olmuyor.
İmkân olsa da bulsak, paylaşsak o çalışmayı.
Elimizde başka bişey var lakin:
Fotoğrafa ve dahi gezmeye meraklı bir çift, her nereye gitseler (ingilizcedeki en sevdiğim kalıptır bu “ever”lı cümleler: wherever, whatever. bir de “never, ever” diye bişey var ki Grey’s Anatomy’nin Izzy’sine yakışıyor en çok.) Evet, her nereye gitseler, aynı pozu çekmişler. Ve böylesi eğlenceli bir çalışma ortaya çıkmış.
tamamı için: http://www.tomrobinsonphotography.com/feetfirst.html
Bu yazı ayine tarafından yazıldı;
ayine – yayınlanmış 160 yazısı bulunmaktadır.
İTÜ İnşaat Müh. mezunu. Yeni olan herşeyi heyecan verici buluyor (eskiden "maymun iştahlılık" dediği bu şeye şimdilerde "beslenme" diyor). İstanbul'u çok seviyor, ve kedileri. Şükrediyor. - - - - - - - - - - - - - - - - - - - Sitemize 17 Mart 2009 tarihinde "Gören gözlere bir sitemdir" yazısıyla hoşgelen Ayine, yazılarını özellikle kültür sanat alanında yoğunlaştırmış ve tasavvuf ile ilgili yazılarıyla sitemize yeni bir soluk getirmiştir.
bugün 0, toplam 4 defa okundu...
Bu yazı için Google'dan Gelen Aramalar
- Tom Robinson feet first
- feet first
böyle “çift”lere çok özeniyorum. sanırım “ruh eşi” denilen kavram sade ve sadece bunlar için geçerli.
geçen de “istanbul’dan konya’ya beraber yürüyelim” diyen bir çiftle tanışmıştım. o gün yola çıktılar. şu sıralar yoldalar…
‘ayaklar ve eller’ yanyana konulup suretten ayrı, vücuttan gayrı sadece bunlar çekiliyor nedense, nedendir acep ayine hanım? sanırım en çok bu kısımlarla birbirimize benziyoruz, ayırt edemiyoruz, karışıyoruz, karışmak mı istiyoruz ne?
-hemen herkeste vardır en az bir tane böyle sadece ‘el’li ya da ‘ayak’lı fotoğraf:) lisedeyken yanyana koyup çekerdik biz de ama iki değil de en az beş altı kişi, hatta çok sonra hangisi kimin eli, hangisi kimin ayağı diye oturur bulurduk :) bir de çıplak ayakları karıştırıp çektiklerimiz yok mu, o zaman bul bulabilirsen :)) sonrası bir yana, bu şekil poz vermek bile keyifliydi..
I’m glad you like my Feet First photos! What country are you from?
turkey :)
so you have to come istanbul and take photos with us :)
im sure you will find much more than you expected.
ne kadar meraklıyız ülkemizi tanıtmaya:)
@ tom robinson,
i sent you an e-mail. and i am agree with mor paspas about istanbul :)
@ nino,
biz millet olarak soru sormaya meraklıyızdır aslında :)
geçenlerde vapurda karşımızda oturan biri amerikalı, diğeri hindu iki turistin konuşmasına kulak misafiri olduk. türkiyede insanların sürekli soru sorduğunu, “-adın ne? kardeşin var mı? ne iş yapıyor” tarzı soruları cevapladıkça yeni soruların geldiğini, sorulardan kurtulmanın tek yolunun mekanı terketmek olduğunu ve ne kadar meraklı olduğumuzu anlatıyordu amerikalı olan diğerine.
biz o vakit arkadaşımla, acaba bu konuşmadan habersizmiş gibi, şimdi sorular sormaya başlasak ne tepki verirler acaba deyip güldük :)
‘dünyayı gezen bu ayaklar’a bakıp da gülümsememek mümkün mü,
darısı bizim ayaklarımıza:)