Birkaç senelik çalışma hayatımda en tecrübeli olduğum konu heralde işten ayrılmadır. Daha 2 sene oldu çalışmaya başlayalı ama yakında 4. işimden de ayrılacağım. Tecrübelerimi paylaşayım. İşten ayrılmaya karar verdiğinizde içinizi bir huzur kaplar. Olmayan işler, yapılmayanları falan sallamazsınız. Gelip geçicisinizdir, kimsenin gözüne girmek umrunuzda değildir. Tabi bir yandan yaptığınız işler de angarya gelir.
Arasıra kıl olduğunuz iş arkadaşlarınızla aranızda tuhaf bir bağ oluşmaya başlar. Bir müddet sonra, onları göremeyeceğinizden dolayı üzülmeye bile başlayabilirsiniz. Kolay değil, insan ailesinden çok iş arkadaşlarını görüyor çoğu zaman. Bir alışkanlık oluşuyor ister istemez.
Benim gibi mekanla manevi bir bağlılık kuran kimselerdenseniz, çalıştığınız yerle de duygusal bir vedalaşma yaşarsınız. Çalıştığınız son gün, girdiğiniz son tuvalette, içeride duvarıya boş boş bakmak isteyebilirsiniz. Hareketleriniz yavaşlar o an, mekanın daha da farkına varmak istersiniz.
Patronun ya da üstlerinizin size bakışı da değişir. O zamana kadar üzerinizde otorite kurmak için kasan üstünüz, artık böyle bir gerekliliği olmadığından daha samimi yaklaşmaya başlar size karşı. O da insan sonuçta.:)
İşleri savsaklamak ise işten ayrılmanın olmazsa olmazıdır. İşten ayrılırken dahi işlerini savsaklamayan adam heralde iş ahlakı zirvedeki adamdır. Ancak sıradan insanlar ister istemez savsaklamaya başlarlar işlerini. 1-2 gün daha şu iş dursun köşede, sonra ben gittikten sonra ne yaparlarsa yapsınlar. Tuhaf bir psikolojidir, sorumluluğunuz olan iş, 1-2 gün içerisinde kendiliğinden üzerinizden kalkacaktır. İşi ne kadar sahiplenmiş olursanız olun, artık o sizin değildir.
İşte böyle sevgi kelebekleri… İşten ayrılmıyorum bu aralar. Bu yazıya Kasım civarında başlamıştım. Bitirmek bugüneymiş. Aylardır üzerinde kafa patlatıyordum. Bütün kelimeler yerli yerine gelene kadar çalıştım ve bitirdim sonunda.
Bu yazı Nohut tarafından yazıldı;
Nohut – yayınlanmış 261 yazısı bulunmaktadır.
27 Temmuz 2008'de sakinkafa.com'da yazmaya başlayan yazar, siteyi kolektif blog anlayışıyla tanıştırmış, sitedeki bir çok atılımın da öncüsü olmuştur. Sitenin Genel Yayın Yönetmeni olan yazar, aynı zamanda sitenin patronudur. Medya sektöründe çalışan ve bir derginin de editörlüğünü yapmakta olan "Nohut" sinema, edebiyat, fotoğraf, belgesel, mizah ve reklam konularıyla ilgilidir. Orada öylece duran ama bizim bir türlü varlığını farkedemediğimiz gerçekleri kendi tarzıyla ortaya koymaktan ve tepkileri ölçmekten hoşlanır.
bugün 0, toplam 149 defa okundu...
Bu yazı için Google'dan Gelen Aramalar
- işten ayrılma yazısı
- İŞTEN AYRILMA
- işten ayrılmak
- işten ayrılma yazıları
- işten çıkış yazısı
sen bu işi sevdin galiba… seni bizim oraya aldırayım mı :))
Bu yazı bi stajer içinde geçerlimidir bilmiyorum ama… İlk iş hayatı özellikle ordaki son gün yani işten ayrılma gibi son gün sadece
sohbet (bugün son sohbetleri…) Çok zor aslında bu kadar alışıp son güne gelmek. İnsan duygusallaşıyor hele bi de çok seviyosanız çalıştığınız yeri daha da zor geliyor. Ama mutlu ayrılmak en güzeli oranın size bişeyler katması işte bu önemli son günde… Ben çok şanslıydım bu konuda… O yüzden bitti,son günü yaşadık o gün üzgün geçsede bişeyler kazandığım ,birbirinden iyi insanlarla ilk iş hayatımı paylaştığım için şimdi mutluyum. İlerdeki iş hayatından acaba bu kadar iyi ayrılabilecekmiyim onun merakındayım…