İnsan ölür…
Steve Jobs yazısı değil bu. Tanımam zira kendisini. Ekranlardan gördüğümüz kadarıyla işte. Ürünlerini kullanınca, onunla bir ilişki kurduğumuz hayali, bence asılsız. Gerçi rivayet odur ki, kendisine giden mail'lerin önemli bir kısmını cevaplıyormuş merhum. Gene de ama, Steve Jobs'tan ziyade, insanın ölümlülüğü ile ilgili bir yazı olsun istiyor gönlüm. Bakalım becerebilecek miyim... Aslında her şey güzel başlar. Saygılıdır insanlar birbirine karşı, yeni ve yabancı bir ortamda. Herkes birbirine tebessüm eder. Nazik olunur: "Pardon şunu yapabilir misiniz?", "Afedersiniz vaktiniz varsa bir şey rica edebilir miyim?", "Çok özür dilerim, şunu uzatabilir misiniz?" Sonra? İnsanlar ikili ya da üçlü gruplar halinde ayrışır. Herkesin "en iyi ...
İşe/okula gidip gelirken ipod şarkı listesi
Sabahları gıy gıy şarkılarla güne başlanır. Uyanık ve ayakta gibi gözüksen de aslında ruhun halen uyuyordur ve sen kendini güne hazırlarken geçiş aşamasındayken bu şarkılar sana yardımcı olur. Evden çıkarken türküler, klasik müzikler, damar şarkılar gibi geneline “slow” müzik dediğimiz ninni kıvamında ve sözlerinin çok önemli olmadığı ve hatta bazen İsmail Y.K.’nın bile araya sıvışmasının söz konusu olacağı ve fark edilmeyeceği yavaş şarkılar dinlenir. Tabi ipod şarkı listesinde kimin İsmail Y.K. şarkısı var onu da bilemem ama geçen gün bindiğim dolmuşta tam 6 kere art arda “bomba bomba, 90-60-90…..” diye bir şeyler dinledim ve 7. kere başa sardığında şarkı kendimden ...
Uykusuz ve Gevşeklik
İnsana sormazlar mı haftalardır yazmıyorsun, kalkmışsın Uykusuz'daki gevşeklikten bahsediyorsun diye? Ama bahsedeceğim. Bildiğiniz gibi Uykusuz Türkiye'nin (sanırım) en fazla satan ve okunan mizah dergisi. Penguen'deki yazar çizer bolluğu ve belki bilmediğimiz başka sebepler Uykusuz dergisinin doğmasına zemin hazırlamıştı. Benim en beğendiğim çizer ve yazarların kurduğu Uykusuz benim de yeni mizah dergim olmuştu böylece. Umut Sarıkaya başta olmak üzere Uğur Gürsoy, Ersin Karabulut ve diğer yetenek abideleri adeta müptela ettiler beni dergiye. Aklıma geliş sırasıyla küçük bir analizini yapmak istiyorum çizerlerin. Analizime dergide bu aralar kol gezen gevşekliğe de değineceğim. Umut Sarıkaya Favori çizerimdir Umut Sarıkaya, iddiasızlığın ve tevazunun, yeteneğin hesapsızca kullanılmasıyla nasıl bir ...
Erkeklerin Derinlikli Sex and the City’si; Losers Club
"Caddeye çıktı. Ağır ağır. İçinde kabaran kederi bastırmak için bir yıldırım zaferi kazanan şüphenin gururuna sarılmak istedi, nafile. Simeranya kızlarını düşündü, faydasız. Kadınlar orada güzel, ince, saf, leylidir. Nafile, nafile.” (Prolog, Yalnızız, Peyami Safa) 1951’de bir kaybeden olmak nasıl bir şeydi? Peyami Safa, Yalnızız’da Samim’in iç karartılarını, yalnızlık duygusunu, insanlardan / şehirden / dünyadan kopuşunu, bunlara paralel olarak kendi küçük dünyasında yarattığı Simeranya’yı o kadar derinlikli anlatırken “kaybeden, kaybedenler” kavramları hiç aklına gelmiş miydi acaba? Bir çeşit erkek muhabbeti içeriği taşırmış filme ismini veren radyo programı. İki kafadar, “birbirinin muhabbetini seven” iki kafadar sanki kamuya açık bir yayında değil, kendi günlük yaşamlarında ...
Kader denizi
Hâlâ uyumamışsam, bir sebebi olmak zorunda değil. Uzun zamandır yazı yazamıyorsam da öyle. Ama insan, sebeplere bakarak anlıyor bazı şeylerin olurunu, olmazını. Mesela âşık oluyorsunuz, neden âşık olduğunuza dair sebepler üretiriz ki, aşkımız pekişsin. Dostluğun da benzer sebepler üstüne inşa edilmesini severiz. “Sen bana kardeş gibisin, çünkü…” Hakikaten işe yarar mı peki? Bazen.
Eğer, “çünkü” ile başlayan sebepleriniz varsa, şunu unutmamak gerekir: Mutlaka onlardan sınava çekilirsiniz. “Yavuz Sultan Selim, neden Hicaz’a sefer düzenlemiştir?” gibi bir sorunun, tarihçilerce verilmiş cevapları vardır. Ama illa ki, bir lise tarih sınavında, bunu sorarlar. Peki, başka nerede sorarlar? Muhtemelen, Sultan’a kabirde sormuşlardır. Bir de, Sultan’ın yakınındaki insanlar, Sultan’a sormuşlardır. Ve belki de, Sultan ara sıra kendi kendine sormuştur. Ama illa ki, sorulmuştur.
“Ben seni seviyorum, çünkü sen bana hayatın ne kadar güzel olduğunu hatırlatıyorsun!” dediğinde âşık, hayatın güzel olmadığı zamanlarla sınava çekilir. “Aşağıdaki zamanlardan hangisinde, sevgiliniz işlevsiz kalmaktadır?” A) Anneniz öldüğünde, B) Borç batağında olduğunuzda, C) Kendi derdinize düştüğünüzde D) Hepsi. Cevabı tahmin edebiliyorsunuz; sevgilinizle illa ki kavgalar etmişsinizdir… Bencil sebeplerle.
Dostluklar da, hapsedilebilir böylesi “sebep”lere. Nihayet, kaybedilen sebeplerle birlikte yıkılabilir o meşhur “sonuç”. O halde, şunu sormalı: Peki ya dostunuz, dostunuz olduğu için dostunuz ise? Aşk, sebeplere sığınsa bile, sevgili yalnızca sevgili olduğu için sevgiliyse?
İşin içine bir de, kaderi katalım hadi. Kaderin yolumuza çıkardığı o kişiler, aslında kendi varoluşlarıyla karşımızdalar belki de. Bunu en çok, ailede hissederiz ya. Eninde sonunda, baba, babadır. Tek bir biyolojik gerçekliğe dayanır sadece. İki sevgiliyi, bir araya getiren de, en çok kaderdir bence. Aşka değer biçmek, iradeye iktidar vermektir. Hem de, “âşık olmak elimde değil ki” diyerek yalan söylenmektedir.
Dostlukta, çevresel faktörlere sığınılırken de, “biz iki iyi dostuz çünkü farklıyız ötekilerden” vurgusu gelir yapışır benliğe. Eğer bu yazının bir teması varsa şu: Kendinizi, kişiliğinizi abartmayın, kaderin cilvesinde güzellikleri keşfedin!
Bu yazı ayasophia tarafından yazıldı;
ayasophia – yayınlanmış 212 yazısı bulunmaktadır.
31 Temmuz 2008'de "Batman'in Sarsılmaz Karizması" başlıklı yazısıyla sakinkafa.com ailesine katılan "ayasophia", sosyal bilimci olmanın getirdiği bakış açısını yazılarına yansıtmış, birikimleriyle sitemizin "Kültürel Köşe"sinin bel kemiğini oluşturmuştur. Editörlerimizden "ayasophia", halen ulusal bir gazetede meslek hayatını sürdürmekte, popüler konular üzerine yaptığı sosyolojik çıkarımları ile ilgi çekici yazılara imza atmaktadır.
bugün 0, toplam 6 defa okundu...
Dünya Alem Duysun Bunu ;
Bir Cevap Yazın
“Peki ya dostunuz, dostunuz olduğu için dostunuz ise?”
Bazen bunu ben de düşünüyorum. Arkadaşlarımın sevmediğim yanlarını, benim saçma yanlarımı. Ama sonra diyorum artık arkadaşız bir kere. Yani ben o adamı sevmeyi seçtiysem bi kere, napalım iyi-kötü böyle gidecek bu.