Hafızam pek iyi değildir. İlkokul maceralarımı anlatmaya çalışsam 3 dakika sürer. Koskoca 5 yıl yok gibidir. Ortaokuldan aklımda kalan yan sınıftaki Aysun’dur. Liseden aklımda kalan biraz daha fazla. Rutin şeyleri hatırlamıyorum. Ama ilkokulda okul kapısından çıktığın anda yaptıklarını anlat derseniz kitap yazarım. Yaptığımız haylazlıklar, küçük çapta mucitlikler anlatmakla bitmez.

Bu mucitliklerden bir tanesi de kız kaçıran (bazı yerlerde kovalayan olarak bilinir) maytabını kullanarak ortaya çıkardığımız yeni icatlar.

Neler yapılacağına giriş yapmadan önce bu maytabın adının neden kız kaçıran olabileceği ile ilgili önermem herkesin de gayet rahat çıkarımını yapacağı üzere kız çocuklarının bunlardan korkup kaçması. Ama bazı illerde kız kovalayan isminin verilmiş olmasına mantıklı bir açıklama getiremiyorum. Güdümlü füze desen güdümlü füze de değil; nasıl kız kovalayabilir ki? Belki “kız kovan” zaman içerisinde değişip “kız kovalayan” olmuştur çocuk dilinde “kovalama”nın çok kullanılması münasebetiyle…

Kız kaçıran, bakkaldan alınmış yalın haliyle hiçbir zaman bizi kesmedi. Fitilini KAV kibritleriyle (Vasati 40 çöp) yakarsın ve atıp kaçarsın. Sonrasında “fiihüüüüüyyy” diye bir ses ve herşey bitti. N’oldu? Hiçbirşey… Elde var: sıfır… İşte bu nedenle bakkaldan alınmış hali bizi hiçbir zaman kesmezdi. Biz harçlıklarımızı biriktirerek aldığımız kız kaçıranların fitilini, fitili tutan pamuğunu ve içindeki barutunu “baruthane”mizde saklardık. Bu baruthane iki kavanozdan oluşurdu. Biri fitilleri, diğeri barutu saklamaya yarardı.

Bazen okuldan gelirken çok büyük karınca yuvaları bulduğumuzda ilk önce naylonları tutuşturur, havadan bombalama yapardık. Bunun zevkini anlatamam. Eriyerek düşen naylon parçaları aynı zamanda alevlidir ve düştüğü yerde mitralyöz mermisi çarpmış gibi parlak bir saçılmayla dağılır. Bu bombalar düşdüğü yerdeki 20 santimetrekarelik bir alanda müthiş bir tahribat yapardı. Bu ani hava baskını ile şaşkına dönmüş karıncalar bir oraya bir buraya koşuştururken gözlerimizdeki parıldama görülmeye değerdir. Karınca ordusu bozguna uğratılmıştır.

Fakat herşey bu kadarla sınırlı değildir. Hiroşima ve Nagazaki’deki insanların teslim olmuş olması yetmez; hepsinin ölmesi gerekmektedir. İşte bu noktada baruthaneden getirilen kavanozdaki barutlar karınca yuvasının tam içine gelecek şekilde dökülür. Sonra hava taarruzunda kullanılan eriyik naylon parçacağı burayı ateşlemek için kullanılır. Sonuç ise televizyonda izlediğimiz atom bombası mantar dumanına benzer bir dumanın yuvanın üzerinden kalkmasıyla yerle bir olan bir karınca yuvasıdır.

Görev tamamlanmıştır. Akşam yemeği için anne üssüne dönülür. Ödevler yapılır…

İlginizi çekebilecek başka yazılar

İlgili yazı yokmuş