Geçenlerde Yılmaz Erdoğan’ın bir yazısını okuduğumda farkettim yalnız değilmişim, benim gibi tuvalette okuyacak bir şey bulamayıp deterjan kutusu etiketlerini okuyan oldukça büyük bir kitle var. Özellikle misafir gidilen evlerde, mecburiyetten yapılan tuvalet fasıllarında okunur deterjan etiketleri. Ama evde durum farklıdır, önce kitaplıktan durumun aciliyetine göre keyifle kitap seçilir, yada yeni alına bir dergi yada çizgi roman katık edilir bu hadiseye. Gazete vs. okuyanda var ama zahmetli olur hele de tuvalet alaturka ise eziyettir düpedüz. Arada gamewatch, tetris gibi teknolojik araçlarla da girdiğimiz oldu ama hiçbiri kitabın derginin yerini tutmaz, Bilgi yarışmaları sırasında olmadık bir şeyleri bilmek, yada garip konularda garip ayrıntılardan bahsetmek hep tuvalette okunan ansiklopedilerden kalmadır. Bazen evde okuyacak dergi çizgi roman tarzı bir şey olmayınca ansiklopediler-favorim Hayat ansiklopedisidir- çok iş görmüştür. öyle her dergi kitapta olmaz bu eylem için, kafa yormayıp konsantre bozmayacak bir yazılı, görsel bir materyal olmalıdır.
Tuvalette okuma alışkanlığım sanırım tuvalet eğitimi sırasında annem tarafından benliğime nüfuz ettirildi. Klozete oturtup hadi oğlum bak büyüdün artık sen de buraya yapacaksın işini gücünü derken sadece sözlerin değil oyuncak, boyama kitabı gibi bazı nesnelerin ikna gücünden de faydalanmasıydı belki buna sebep. Rahmetli anneannem “ törenle giriyor yine adam tuvalete, günahtır oğlum yapma “ diye azarlardı, neyse geçmiş zaman, artık koca adam olduk her zaman git önce kitabını seç öle gir olmuyor, teknoloji sağolsun kitap, dergi seçme zorunluluğu da ortadan kalktı,pocket pc’e yüklenen 500 tane e-kitap çok iş görüyor, çevir çevir oku.

İlginizi çekebilecek başka yazılar

1. Tavanarasını karıştırmak… (Bizim evlerde tavanarası olmaz ki!)
2. Harekete Geçme Zamanı!
3. VIP ya da “Herkesin bu oyunda yeri var”