
Tren dediniz, otobüs dediniz, uçak dediniz, ama bisikleti geçtiniz. Hiç çılgın değilsiniz. Bundan yıllar önce, üniversitenin düzenlediği bir Çanakkale gezisine katılmıştık arkadaşlarla. Hoş bir geziydi. Ama konu bu değil. Konu şu: Dedim ki O. Bey ve C. Bey’e, abi buraya bir de bisikletle gelelim atalarımızın anısına. Çok hoşlarına gitti. Hemen tamam dediler.
Sonra Yaz geldi çattı. Okul tatil oldu. Lastikler onarıldı, bisikletlere bakım yapıldı. Rota belirlendi. Tek birşey kalmıştı. Ailelerden izin koparmak. İki arkadaşım, bir şekilde ailelerinden izin aldılar. Bense babamla kavga seviyesine kadar geldim ama bana izin vermedi kendisi. Sonra olan oldu, iki arkadaşım gittiler ve yıllardır anlatırlar her dost sohbetinde şöyle gittik böyle ettik, şöyle çadırda kaldık…
Geçenlerde bir yerde tekrar anlatıyorlardı, laf arasına girip fikri benim ortaya attığımı hatırlatmak istedim, bana şöyle bir baktılar, abi kusura bakma biz gittiğimiz için hiç hatırlayamıyoruz dediler. Çok üzüldüm o an. Fikri atıyordum, onlar gidiyordu, ben kalıyordum. Tüm muhabbet de onlara kalıyordu. İşte sayın okuyucu, dışlanmışlığın daniskasını hissediyorum bu konu ne zaman açılsa. Mideme bisiklet oturmuştu adeta.
bugün 0, toplam 195 defa okundu...
Bu yazı için Google'dan Gelen Aramalar
- bisiklet
- bısıklet resımlerı
- bisiklet resmi
- bicycle
- bike













dış kapının mandalı seni
küstüm abi.
o.bey tekrar gitsek mi sakin kafa olmadan;) çok güzel muhabbet oluyor:):)
ben de geliim, gerçi sizi tanımıyorum ama tanışırız. sonuçta sakinkafa olmasın da kim olursa olsun diil mi:)
vay bee… bu da mı gelecekti başıma! Vay bana vaylar bana…