Erkeklerin Derinlikli Sex and the City’si; Losers Club
"Caddeye çıktı. Ağır ağır. İçinde kabaran kederi bastırmak için bir yıldırım zaferi kazanan şüphenin gururuna sarılmak istedi, nafile. Simeranya kızlarını düşündü, faydasız. Kadınlar orada güzel, ince, saf, leylidir. Nafile, nafile.” (Prolog, Yalnızız, Peyami Safa) 1951’de bir kaybeden olmak nasıl bir şeydi? Peyami Safa, Yalnızız’da Samim’in iç karartılarını, yalnızlık duygusunu, insanlardan / şehirden / dünyadan kopuşunu, bunlara paralel olarak kendi küçük dünyasında yarattığı Simeranya’yı o kadar derinlikli anlatırken “kaybeden, kaybedenler” kavramları hiç aklına gelmiş miydi acaba? Bir çeşit erkek muhabbeti içeriği taşırmış filme ismini veren radyo programı. İki kafadar, “birbirinin muhabbetini seven” iki kafadar sanki kamuya açık bir yayında değil, kendi günlük yaşamlarında ...
Uykusuz ve Gevşeklik
İnsana sormazlar mı haftalardır yazmıyorsun, kalkmışsın Uykusuz'daki gevşeklikten bahsediyorsun diye? Ama bahsedeceğim. Bildiğiniz gibi Uykusuz Türkiye'nin (sanırım) en fazla satan ve okunan mizah dergisi. Penguen'deki yazar çizer bolluğu ve belki bilmediğimiz başka sebepler Uykusuz dergisinin doğmasına zemin hazırlamıştı. Benim en beğendiğim çizer ve yazarların kurduğu Uykusuz benim de yeni mizah dergim olmuştu böylece. Umut Sarıkaya başta olmak üzere Uğur Gürsoy, Ersin Karabulut ve diğer yetenek abideleri adeta müptela ettiler beni dergiye. Aklıma geliş sırasıyla küçük bir analizini yapmak istiyorum çizerlerin. Analizime dergide bu aralar kol gezen gevşekliğe de değineceğim. Umut Sarıkaya Favori çizerimdir Umut Sarıkaya, iddiasızlığın ve tevazunun, yeteneğin hesapsızca kullanılmasıyla nasıl bir ...
İnsan ölür…
Steve Jobs yazısı değil bu. Tanımam zira kendisini. Ekranlardan gördüğümüz kadarıyla işte. Ürünlerini kullanınca, onunla bir ilişki kurduğumuz hayali, bence asılsız. Gerçi rivayet odur ki, kendisine giden mail'lerin önemli bir kısmını cevaplıyormuş merhum. Gene de ama, Steve Jobs'tan ziyade, insanın ölümlülüğü ile ilgili bir yazı olsun istiyor gönlüm. Bakalım becerebilecek miyim... Aslında her şey güzel başlar. Saygılıdır insanlar birbirine karşı, yeni ve yabancı bir ortamda. Herkes birbirine tebessüm eder. Nazik olunur: "Pardon şunu yapabilir misiniz?", "Afedersiniz vaktiniz varsa bir şey rica edebilir miyim?", "Çok özür dilerim, şunu uzatabilir misiniz?" Sonra? İnsanlar ikili ya da üçlü gruplar halinde ayrışır. Herkesin "en iyi ...
İşe/okula gidip gelirken ipod şarkı listesi
Sabahları gıy gıy şarkılarla güne başlanır. Uyanık ve ayakta gibi gözüksen de aslında ruhun halen uyuyordur ve sen kendini güne hazırlarken geçiş aşamasındayken bu şarkılar sana yardımcı olur. Evden çıkarken türküler, klasik müzikler, damar şarkılar gibi geneline “slow” müzik dediğimiz ninni kıvamında ve sözlerinin çok önemli olmadığı ve hatta bazen İsmail Y.K.’nın bile araya sıvışmasının söz konusu olacağı ve fark edilmeyeceği yavaş şarkılar dinlenir. Tabi ipod şarkı listesinde kimin İsmail Y.K. şarkısı var onu da bilemem ama geçen gün bindiğim dolmuşta tam 6 kere art arda “bomba bomba, 90-60-90…..” diye bir şeyler dinledim ve 7. kere başa sardığında şarkı kendimden ...
Minik bir yaraydın oysa…
Şuramda parmaklarımın arasında minnacıktın. Biraz önce baktım, gitmişsin. Belki arada yazarsın, kızarıp kaşınırsın. Gittiğin yerlerden kart atarsın, belli mi olur sigarayı bile bırakırsın belki. Sıcacık, çarşaf gibi denizlere girersin, kumlanır ayakların, saçlarına karıncalar girer.
Ve ben akarken gülümserim uzaktan. Parantez içini doldururum tüm artıklarla. Bir türlü kapanmayan, göbekleri kocaman parantezlerim olur. Arada yorulurum, su içerim, karnım acıkır, çişim gelir, başıma güneş geçer. Yatıp uyumak isterim, kırık yatakların bana bahşettiği uyku kadar dinlenmek. Küçük köpişlerle minik bisküvimi paylaşıp yoluma devam ederim. Arkamdan bakarlar, bavulumun bir köşesine takılıp benimle gelmek isterler. Umutsuz bakışlarıma kulaklarını düşürerek karşılık verirler.
Bir ağacın gölgesinde oturur ağlarım belki. Toz kaçmıştır merak etme, peçetenin ucuyla çıkartırım. Gözlerim kızarır, yanar ama iyi olur. Rüzgar eser, yağmur yağar, arılar bal yapar, hayat akar, akarım, akarsın…
Hayal bu ya minik yaracım, belki saçların uzar, kokar ben gibi.
Efil efil bir rüzgar eser, duyarım kokumu tepelerden, gülümser uyanırım.
Bu yazı mor paspas tarafından yazıldı;
mor paspas – yayınlanmış 108 yazısı bulunmaktadır.
10 Kasım 2008'de sakinkafa.com'da yerini alan yazarımız aynı zamanda sitemizin editörlerindendir. Yaşama dair bir çok konuyu özgün bakışıyla ele alıp okurlarına aynı yazı içersinde birden fazla duyguyu yaşatmayı bilen mühendis yazarımız; izlediği filmleri, dinlediği müzikleri, gezdiği yerleri ve maceralarını kendine has tarzıyla okurlarına sunmaktan keyif duyar.
bugün 0, toplam 10 defa okundu...
Bu yazı için Google'dan Gelen Aramalar- elif sağdıç (8)
Dünya Alem Duysun Bunu ;
Bir Cevap Yazın
yabancı sarkılar arıyodum ‘sakinkafa’ ilgimi cekti. Sakin degilim bu son gunlerde 17 yasın verdıgı kan basınc yapıyo beynıme. Mor paspas’ın yazılarının cogunu okudum yada okumaya calıstım dıyelım beynıme basınc yapanlar rahat bırakmıyor cunku : )
sevgili elif,
‘daha 17′ olmak öyle sıcak bir havuz ki fokurdama sesi bile insana yetiyor :)
teşekkürler okuduğun için, varlığın için…
tesekkurler yazdıgınız ıcın, emeklerınız ıcın.. :)