- mühendis hemcinslerime ithafen-
Karakter sınırına takılmasa “Mühendis Beyler”in Yanında Kendilerine “Sekreter” Payesi Biçilen “Mühendis Hanımlar” olucaktı başlık.
Nasıl bir bakıştır bu, anlayabilmiş değilim.
Şöyle bir diyalog yaşamayanımız var mıdır acep. Bir de masanız kapıya yakın bir yerdeyse…
İşle ilgili bişey danışmak isteyen adam ofise girer:
- Mehmet Bey yok mu?
- Yok şu anda. Ben yardımcı olayım?
-Yok, mühendis bey gelsin, ona sorayım.
(10 dak sonra)
- Mehmet Bey gelmedi mi?
- Henüz gelmedi, ben yardımcı olayım?
-Sağolun, ben yine uğrarım.
(yarım saat sonra)
-Mehmet bey yok mu?
-Yok, beyefendi. Nedir konu?
Neyse, anlatır. Ben teknik ifadelerle izah etmeye çalıştığımda, ve o söylediklerimin ancak %10′unu anlamışken, bir yandan, “vay be, sekretere bak, burda konuşulanları duyarak ne çok şey öğrenmiş” bakışları ile,
-Mühendis bey gelsin, bir de ona soralım.
İlginizi çekebilecek başka yazılar
İlgili yazı yokmuş
zor hakkaten kadın olup, “erkeksi” addedilen işlerle meşgul olmak. ben de mesela kahve falı bakarken çok garipseniyorum :))
ayrımcılığın her türlüsü…
aslında sadece bir bayan olduğun için karşılaşmıyorsun bu durumla. tabiki 1-0 geride başlıyorsun mühendis bir bayan olarak ama bayan olmadan da aşağıdaki özelliklere sahip olunarak yine bu tavırlara maruz kalınabilir
1. İyi niyetli, kibar bir ses tonu ve yaklaşım
2. Saygı ve tevazu sahibi olma
3. İtle aynı çuvala girmekten iğrenme dürtüsü
4. Genç olma
Bir de özeleştiri yapalım. Halbuki şu özelliklere de sahip olunduğunda, yukarıdaki iyi özelliklerden maraz doğması engellenir:
1. Güçlü ve kendinen emin bir ses tonu
2. Sınırına saygı göstermeyene karşı koyma cesareti
3. Elini kirletmeden iti terbiye beceresi
4. Yaşlanma (eheeh bu şakaydı)
Her zaman yapabildiğimden değil ama gördüğüm kadarıyla böyle işliyor. Tabi her ayıya işlemez bunlar :). Onları zopa paklar. Ya da kırbaç.. Off fenaymış.
Tespit insanı Sakin Kafa :)
Yazmak lazım bunları bi yerlere, zayi olmasın :)
ah ah ayine hanımcığım,
bir de odaya girdiğinde senin suratına hiç bakmazlar selam vermezler.
genelde de “sen” diye hitap ederek muhabbet ederler.
senin sorumlu olduğun bir işi seni hiç iplemeden bir üst kademedeki ile halletmeye çalışırlar.
bir konuda uyarıda bulunsan hemen küserler ya da feci bi “senin açığını bi yakalıyım, görürsün” havasına girerler.
“sen anlamazsın ama yine de bi konuş” bakışları vardır hep dinlerken.
kadın insanız.
olur böyle.
bizim örtmenlikte de bu kadar bariz olmasa da var böyle bi durum. duruş, verilen elektrik önemli tabi.ama işte karşındakinin bakış açısını değiştiremiyoruz bazen,at gözlüklü olabiliyorlar.
Bütün bunlar bizdeki bir grup kendini Napolyon sanan Türk erkeğinin hödüklüğünden kaynaklanıyor. Oysa ortada hakkaten acınacak bir durum var.
“Türk erkeğinin hödüklüğünden…”
acayip üstüme alındım :) Türk erkekleri özür bekliyor…
Napolyon sanmak? Hödüklük? Belki de kadinlarin kendilerini ispatlamalari gerekiodur mühendislik konusunda.. Kusuruma bakilmasin ama bu konuda kadinlara bende pek güvenmiorum.. Ve itiraf ediorum napolyonum:)
@Aya & Nohut,
Üstünüze alınmayın rica ederim, şahsa ithaf edilmiş bir görüş değildi nitekim, ayine hanımın değindiği bir grup adamaydı lafım, neden alındınız bilemiyorum:)) sakin kafaları tenzih ediyorum:))
Ancak Nohut, izninle seni Raskolnikov’a havale etmek istiyorum:)))
kadindan muhendis olmaz cunku muhendis eril bir kelimedir.
tabii ki nuhendis bey dicek insanlar cunku muhendis hanim diyemezler,
muhendise hanim demeleri gerekir ama turkcede muhendise diye bir kelime yoktur.
yani tamamen lisanla alakali bir problem. napolyonla falan alakasi yoktur.
napolyon olsa buyuk ihtimalle misiri fethedince,
kendilerinin gormezden gelindiginden yakinip bu sekil ayagina kapanan tekniker kadinlari gorunce
tercumanlarina boyle bir kelimenin (muhendise) arapcada olup olmadigini sorardi
@suphi ceyhun
erkekler açısından napolyonluk bir durum yok ortada zaten, sadece böyle bir ’sanrı’ var:)
Bayım, Arapçada kelimeler eril ve dişil olarak ayrılıyor bildiğiniz üzre, ancak sorun kelimede, mühendise diyememekte değil, öyle olsaydı biz buna çoktan çözüm üretmiş olurduk hiç şüphesiz. sorun, insanların bilgisiyle, tecrübesiyle değil de kadınlığı, erkekliği üzerinden zanna kapılarak değerlendirilmesidir. ‘ayağına kapanan -tekniker- kadınlar’ diyerek de bu zannı sunmuş oluyorsunuz önümüze.
Bir doktor olarak bu cinsiyet ayrımcılığı konusunda çok anım vardır. Acilde konsültasyona inerim,hastadan 5-10 dakika şikayetlerini dinlerim,ilaçlarını sorarım, muayenesini yaparım, sonra da “doktor ne zaman gelecek?” sorusuna maruz kalırım.
koridorda hep hemşire hanım diye hitap edilirim.
Ama kapısında poliklinik yazan odaya girip masa başında sadece benim oturduğumu görünce doktor olmamdan başka ihtimal kalmadığından “doktor bey” olurum. Bir arkadaşım “bey değil, hanım.” deyince hasta “gusura bakmayın dohtor hanım beg” demiş. ben bunu duyunca pes ettim zaten.
hazırladığım eğitim içerikli bir yayının bilimsel çalışmalarla ilgili bir bölümünde “bilim adamları” değil de “bilim insanları” ifadesini kullandığım için yayını kullanan izmirli meslektaşlardan övgü ve teşekkür dolu bir mail almıştım vaktiyle.
bu konuyu türklük, hödüklük, napoleonluk, vslik le ilgili değil de dişisi ve erkeğiyle henüz kollektifleşen kamusal yaşamımızın acemiliğine vermek gerek belki de. yani bazen insanlar kasten (hödük, napoleon ya da türk oldukları için) öyle davranmayabilir, başka yol bilmedikleri (paradigma değişikliği aşamasına bile henüz gelmedikleri) için ve tamamen arkaik ünsiyetlerden dolayı da böyle davranılabilir.
her şeyin acemiliği kötü, malum…