Şimdi en umursamaz hava hakim. Merdivenden inerken bile kokusunu alıyorsun. Dert yok ile var arasında sallanıyor. Sana hiç ait olmayan evlerin, dolapların, kıyafetlerin içinde aklın hep dağınık. Sen hep başka yerde başka şeyleri yaşarken “başka olmayan şey”i çok merak ediyorsun. Normal olarak adlandırılan yolu merak ediyorsun. Kirli çamaşırlarını poşetlerde biriktirip bir çamaşır makinesi ile buluşturma ihtimalini ayarlamayı seviyorsun belki de. Belki de tek umursadığın bu. Kirlilerin yıkanması. Bir de şu rutubet kokusu olmasa.
Aklın hiç bu kadar donmadı, sen hiç bu kadar saf-salak olmadın. Sanki ilk defa hata yapıyorsun, ilk defa kırılıyorsun. Bir de senin gözyaşlarını bu kadar sevmese evren. Onu da mutlu etmek lazım tamam, ama artık kırışıkların oluşuyor görüyorsun. “Bu kadar yeter abicim” diye bağırarak sadece koşmak istiyorsun. Soğuk yanaklarını ala bulasın, dalağın şişsin ve sen bir ağacın dibinde soluklan. Hatta uyuyakal. Uyandığında karıncalar dolansın üzerinde, gıdıklasın seni, gül. Yalandan bol kahkaha at, hormon artsın, mutlu oldum san. Sonra herkes köyüne gitsin. Karıncalar yuvalarına kaçsın “Deliye çattık” desinler. Sen de cebindeki onlarca anahtardan birini seç, bir kapıdan gir, uyu.
“Müşevveş Hanım” diyorlar sana. Öylesin biliyorsun. Bir çadırın içinde mavi-yeşil bir şeyler giymişsin. Neden mor değil diye soruyorsun kendine. Fötr şapkan var. Hanım oldun ya artık kartopu savaşı yapamazsın.
Hayallerin bolca. “Bir Düşperest Göçebe”sin. Yalnızsın biliyorsun. Cam kırıklarını avuçluyorsun. Senin elinden bir parça kuru ekmek yiyen köpişi günün en değerlisi yapıyorsun. Yorgun, çizik, çatlamış ve kanayan bir haldesin.
Isınmıyor gözlerin. Öyle suskunlukla bakıyorsun yola.
Her şey labirentin ucundaki bir parça küflü peynir için mi?
bugün 0, toplam 8 defa okundu...
Bu yazı için Google'dan Gelen Aramalar
- bir düşperest göçebe
- müşevveş
- müşevveş hanım













bu yaşlanmışlık hikayelerin tedirgin etmeye başladı :) halbuki cıvıl cıvıl tanıdık seni biz.
bi toprak dökülünce üzerime ancak böyle yazarak rahatlıyorum.
ama doğru söylüyorsun, yaşlanıyorum galiba :)
acaba hepimizin karanlık ve belirsiz bir yanı müşevveş hanım’a denk gelebiliyor olabilir mi mor paspas..
Müşevves hanım, cok kulak asmayın siz insanların dediklerine, istediginizi, nasıl mutlu oluyorsanız o şekilde yapın bence…
İnsan bir defa geliyor şu acımasız, gattar hayata…
O sizi alt etmeden siz çıkarın silahlarını yada barış imzalayın ortak paydalarda buluşursunuz belki de…
Herkes aslında şikayet etmeyi, söylenmeyi çok sever bizim ülkemizde, çevrenize baktıgınızda size imrenen o kadar çok insan görebilirsiz ama görmek isterseniz…
Herkese mutlu bir hayat diliyorum, sağlıklı ve sevdikleriyle birlikte…