Steve Jobs yazısı değil bu. Tanımam zira kendisini. Ekranlardan gördüğümüz kadarıyla işte. Ürünlerini kullanınca, onunla bir ilişki kurduğumuz hayali, bence asılsız. Gerçi rivayet odur ki, kendisine giden mail’lerin önemli bir kısmını cevaplıyormuş merhum. Gene de ama, Steve Jobs’tan ziyade, insanın ölümlülüğü ile ilgili bir yazı olsun istiyor gönlüm. Bakalım becerebilecek miyim…

bugün 0, toplam 104 defa okundu...

Bir yandan “sevinçli”, bir yandan “siz işinize bakin” madundaki, ama sonuçta zafer dolu, kutlu bir karizmadır. Ben bu karizmadaki inkarcılığın, bir nevi utanmanın üzerindeyim dostlar. Ne zaman elinde çiçekle işten çıkan bir hatun görsem, ki neredeyse her gün gibi görüyorum, böyle bir çiçeği saklamaya çalışmacılık, devamlı önüne bakmacılık, bir an önce şu çiçeklerden kurtulsamcılık sezerim bu hatunlardan. bir yandan da gizlenmeye cali$ilan bir mutluluk, bir coşku, böyle hınzır hınzır.
Bir nevi istemem yan cebime koyculuk ürünü karizmasıdır.

bugün 0, toplam 21 defa okundu...

Hem mimar, hem inşaat mühendisi, şehir plancısı, heykeltıraş ve dahi ressam olan Santiago Calatrava, doğadan esinlenerek görenleri hayran bırakacak binalar tasarlıyor. 1951 Valencia doğumlu postmodern mimar, doğduğu kentin simgesi olmuş.

Balık kılçığı, kuş kanatları yahut insan anatomisini andıran yapıların taşıyıcı sitemleri akıllara ziyan. Kolon kirişle işi yok bu adamın, sırf kabuğa taşıtıyor sistemi.

Calatrava imzalı birkaç yapı:

bugün 0, toplam 94 defa okundu...

Kimi kelimeler, söyleyenin ehemmiyetine, birikimine, konunun ciddiyetine bakılmaksızın ölçülü bir saygıyla karşılanırlar. Karşınızdakinin tavırlarında adeta yalnız kelimeye yönelik bir toparlanma görürsünüz. Onlar kadar şanslı olmayan diğerleri – pineklemek gibi – öyle değildir oysa. Saygı uyandıran-uyandırmayan ve nötr şeklinde tasnif edecek olursak sözcükleri, pineklemek muhakkak ,ikinci gruba dahil edilir. Dinleyici ve/ya okuyucu tarafından oldukça lakaydane karşılanır. Hele – ben misal – sorumsuz insanlar tarafından telaffuz edildiğinde adeta küçümsenir. Ne gaflet!

bugün 0, toplam 39 defa okundu...

Çeviri başlı başına bir uğraş… Her iki dili bilmek, bilmenin ötesinde hissetmek gerek. Güzel bir çeviri “dimağı çatlatan” bir lezzet oluşturur ve kitabın yazarını ve okumayı sevdirirken, kötü bir çeviri sizi hem yazardan hem de okumaktan nefret ettirebilir.

Dikkat ederseniz burada çevirmene duyulacak sevgi veya nefret nötrdür. Hiç bahsedilmemiştir. Çünkü hiçbirimiz bir kitapla muhatap olurken çevirmenine dikkat etmeyiz. Çevirmenlerin bu kadar önemli rollerine rağmen her daim edebiyat dünyasının gizli kahramanları olmuşlar ve hep öyle kalmışlardır. Hiçbir zaman meşhur bir çevirmen tanınmamıştır.

bugün 0, toplam 19 defa okundu...

Birkaç seçme fotoğraf.

Aşağıdaki ufaklık ta Serdar’dır efendim, iki sene önceki hali. Artık büyüdü tabii, okula başladı bu sene.

bugün 0, toplam 27 defa okundu...

Değerli sakinkafa.com okurları;

Kıymetlimis, sakinkafamızın kullanıcı gözüyle bakıldığında sağ üst mevkiinde aylardır arz-ı endam etmekte olan “geliyor, geliyor, Mert’i bekleyin geliyor” mottosunu çok cansıkarane bulduğumdan ve dahi sitenin altın anahtarlarını teslim alamasam da en azından yönetim kademesinde COO  (bilmiyorsanız öğrenmeniz gerekmemiş demektir ;) ) görevine başladığımdan ilk eylemim olarak Sn. Ayinenin teklifi ile o alanı günlük “motto” alanına çevirdim.

Önerilerinizi beklediğimizi bilmeniz kaydıyla Sn. Site sakinlerinin bilgilerine rica ederim.

yulimeka
sakinkafa.com
COO

bugün 1, toplam 454 defa okundu...

Normal bir ev hanımının 5 gömlek ütüleyeceği süre içinde ancak 1 tanesinin ütüsünü –onda da çok başarılı olmadığımın farkında olarak- yapabileceğimi fark ettiğimde bu sabah, “ütü gerçekten gerekli bişey midir” diye düşünmeye başladım kendi kendime. Ne yani, ütü diye bişey olmasa, kırışık giysilerle dolaşılsa olmaz mı? Nasıl ortaya çıkmış böyle bir ihtiyaç?

bugün 0, toplam 44 defa okundu...

Afili Filintalar‘da enteresan bi çalışma yapmış Selçuk Orhan, paylaşmak isteriz:

bugün 0, toplam 93 defa okundu...

Malumunuzdur belki, X-Men isimli çizgi-roman ve film serisinde Wolwerine isimli bir karakter var. Bu arkadaşın diğer ‘mutant’lardan farkı, her ne kadar darbe alırsa alsın, yaralanırsa yaralansın, hatta kurşun bile yese, vücudunun kendini bir süre içinde yenilemesi. Şu anda da TV’de onun için özel yapılmış X-Men Wolwerine isimli filmi izliyorum. Arkadaş, Rocky Balboa gibi, dayak yedikçe geriliyor, gerildikçe düşmanlarına galip gelme hırsı artıyor…

bugün 0, toplam 15 defa okundu...

Yazan: Tomambas

Çok doldum, dedim gelip okumaktan zevk aldığım şu bloğa yazayim. İnşallah kızmazsınız. Gerçi bu aralar ne zaman okumak için girsem, yeni birşey bulamamak canımı sıkıyor ama neyse.

Buckethead – Padmasana dinliyordum, ve bu şarkı beni hep alıp götürüyor. Bu sefer götürdüğü yerde görmeyi beklemediğim birisi vardı. Oturduk bir süre konuştuk. Buyrun;

Yükseliyoruz.
Birlikte insanları izliyoruz, hayatlarını, gökten bir yerden.
Diyorum neden yaptın tüm bunları?
Kötü mü ettim sence diyor.
Bilmiyorum diyorum.Soruyu sana sordum.
Belki Dünya’da bir parça da olsa güzellik olur diye düşünmüştüm diyor.

bugün 0, toplam 17 defa okundu...

Daha önce 22 Şubat tarihinde yayınlanmış olan Amatör Fotoğrafçılık başlıklı yazımda site takipçilerini de fotoğraflarını paylaşmaya davet etmiştim. Ancak baktım ki hiçkimseden (özellikle de ayine’den) ses seda çıkmıyor. Benim berbat fotoğraflarıma bir kez daha sizleri mahkum edersem belki birileri kendi çekimlerini paylaşmaya razı olur diye düşündüm. İyi mi etmişim bilmiyorum ;)

Pegasus

bugün 0, toplam 31 defa okundu...

Nuri Bilge Ceylan, bildiğimiz tarzının tamamen dışında –Film öncesinde “Onun filmleri çok mıy mıy oluyor, başka filme gidelim” diye mızmızlandığımdan bu filme gitmek için ikna edilmem gerektiyse de – Tarantinoseverlerin acayip hoşuna gidecek bi film yapmış. Ve fakat o nasıl bir mizah anlayışıdır ki, kimse espri yapmıyor, ve fakat siz gerçekliğine öylesine inandığınız o bildiğimiz amcaların/abilerin bazen öfke, bazen çekememezlik içeren diyaloglarına gülümsüyorsunuz film boyunca. Yönetmen bunu fotoğraf karelerini andıran şahane görüntüler ve uzakdaoğu filmlerini hatırlatan şiirsel bir anlatımla yapıyor tabii, ve siz anlamlandırmaya başlıyorsunuz her bir detayı, yönetmenin gösterdiği özene hayranlık duyarak. Muhtarın kızı Cemile’nin bir çay ikramı sahnesi var ki mesela, sormayın.  

bugün 0, toplam 213 defa okundu...

Sevgili artık buraya pek uğramayan Sakinkafa’lar. Yulimeka beni sıkıştırdı ve dedi ki madem siteyle ilgilenmiyorsunuz bana yöneticilik verin, FTP bilgilerini verin ben de site ile ilgileneyim. Adeta sitemizi yıkıp yerine 14-18 katlı bir apartman dikecek bir müteahhit edasıyla çalımlı konuşuyor. Evet hepimize bir daire verecek ama bu bir türlü büyüyemeyen, kendi halinde takılan sitemiz gelişecek, turizm falan olacak, Arap turistler gelecek bir sürü alışveriş yapacaklar. Yani cari açığın kapanması için iyi olacak da, buranın sakinleri artık Arap turistlere mal zaten mağazalarda çalışacak artık. Bir kısmımız da evlere gündeliğe gidecek.

Siteyi Yulimeka’ya vermeli mi? Yoksa böyle köhne mi bırakmalı? Arap turistler iyi alışveriş yapıyorlar bakın…

bugün 0, toplam 13 defa okundu...

Babaannem, babamı Ramazan ayı içerisinde doğurduğu için ismine Kadir demiş. Küçükken isimlerin birer anlamı olabileceğini hiç düşünmezdim. Sonradan fark ettiğim bu gerçekle birlikte, anlamını bilmediğim bir isme sahip herkese soruyorum isimlerinin anlamını. Kadir: Her şeye gücü yeten. Eskiler, bir insana Kadir denmesinin hürmetsizlik olacağını düşünmüşler ve Abdülkadir (Kadir olanın kulu) demişler. Ama gene de yaygın bir isim Kadir. Aynı zamanda Kur’an’da bir sureye de bu isim verilmiş ve o surede “Kadir gecesi” anlatılmış…

bugün 0, toplam 7 defa okundu...

Süleymaniye’de kurufasulyecilerle cami arası boşluk masalarla donatılmış Ramazanda. İftara bir saat kala dolmaya başlıyor masalar. İftar vakti yaklaştıkça meydanda boş masa bulmak artık imkânsız gibi bişey. Ezandan önce çorbalar dağıtılmaya başlanıyor garsonlarca. Bir meydan dolusu tanımadığınız insan ile iftarı beklemek nasıl güzel bişey. Ezan sesi ile herkes kendi duasını ediyor içinden -bu bireysel eylemde bile oradaki topluluğun bir parçası hissediyor kendini insan- ve açıyor orucunu, 5 dakika önceki sesler diniyor –yalnız garsonların “sizin ne vardı hocam”ları dışında- meydan bir anda sükûnete bürünüyor. Sonrasında sipariş verdiğinizi değil de artık garsonlar ne getirirse onu yiyorsunuz. 

bugün 0, toplam 10 defa okundu...