Çözüm Merkezi
Sakin Turizm
Spor
Akıl Defteri
Bilgi Davarcığı
Gönül İşleri
Bilim & Teknoloji
Tanıtım Köşesi
Çok derin ve can sıkıcı bir mevzu, biliyorum... Ama her zaman kakara kikiri yazacak değiliz ya, değil mi efendim? Bir çoğumuz için, bu konu hakkında ahkam kesip "tu kaka!" ya da "çok kötü birşey, aldatanları asıp kesmek lazım, taksim meydanında sallandırmak lazım, kınım kınım kınıyorum!" demesi kolaydır ve bu aldatma eyleminin hiçbir olumlu yönü olmadığı, ahlaken ve vicdanen doğru olmadığı benim için de tartışılmazdır. Sanırım bu konuda hemen hemen her insanla hemfikiriz. Fakat bu yaşıma kadar o kadar çok olaylara tanık oldum ki hayatımda, gerek arkadaş çevremde, dost çevremde, yakın ya da uzak çevremde, gerekse okuduklarım, izlediklerim, duyduklarım, işittiklerim vs . ... ...
Yurt disinda mac takip etmek ekstra eforlarin, saat ayarlamalarinin, ic heyecanlarin/firtinalarin yasandigi bir ortam gerektirir. Canli olarak maclari izlemek icin cesitli taklalar atmaniz, bazen de cevredeki insanlara renk vermeden bunu gerceklestirmeniz gerekebilir. Yontemler: Internetten mac yayinlarini canli olarak veren cesitli web siteleri ya da programlar ya da digiturk’un yurt disinda yasayanlar icin hizmete soktugu yuksek cozunurluklu yayin (tabii ki bedava degil)… Hiç ilgili yazı yokmuş, ne ilginç di mi?
Aile ile ilgili en bilinen sözlerden birisi sanırım Goethe'ye ait: "Ailenizi Tanrı belirler, fakat dostlarınızı siz seçersiniz." Evet, cümle aslında "dostluk" odaklı bir vecize. Fakat ben bunu hep aile hakkında düşünürüm. Sanki, evet ailemi ben seçmedim ve bu ailemle ilişkimde çok önemli bir kriterdir, der gibi. Hakkaten de insanın kafasındaki "aile" tanımlamasında, zorunluluk önemli bir esas olmalı. Diğer türlü insan anne ve babasından, hem de kırkından sonra bile değişmelerini, farklı olmalarını, en az kendileri gibi açık görüşlü olmalarını, yahut gidip başkasının annesi babası olmalarını isteyebiliyor. Bunu bir dönem "asi gençlik" tanımı içinde moda nevinden kullandı akımlar, fakat işin aslı şu ...
Bizim kantin okulumuzun gözde toplanma mekanlarındandı(r). Böyle herkes gelir. Erkekler genelde kızları keser. Kızlar da öyle görmezden gelir. Herkes konuşmaya çalışır birbiriyle. O yüzden çok büyük uğultu oluşur. Belki bir desibelmetre ile ölçülse 70-80 dbi bulabilir. O yüzden herkes birbirini duymakta zorlanır. Genelde herkes arkadaş grubuyla durur ve konuşur. Ben de genelde öyle yaparım. Hatta bazen "Kanka naber sesleri yükselir". Buna ben de dahil. Herkes birbirine kanka der. Yanına bazen tanımadığın bir çocuk gelir "Kanka 50 Kuruş verir misin?" der. Sen de paran olsa bile yok dersin. Ama arkadaşın isterse iş biraz değişir. Vermek istemezsin ama yine de verirsin kızmaması ...
Sol elimin içinde minicik bir nokta ve etrafında kocaman şişlik. Tam da ayamdaki çizginin ortasından ısırmış, çizgi kızarmış ve elim ortadan ayrılacakmış gibi duruyor. Avuç içi olduğu için sürekli bir yerlere değiyor ve kaşıntı başlıyor. Elimin üstünde, ayak parmaklarımda, omzumda, bacağımda, kolumda fındık büyüklüğünde kızarıklıklar var. Evdeki tüm merhemlerden sürdüm. Antibiyotikli krem, mantar kremi, alerji kremi, yanık kremi, yara kremi… Bir fayda görmedim, iki gündür kaşınıyorum, şişiyorum. İşin ilginç tarafı neyin ısırdığını bir türlü keşfedemiyorum. Ne sinek ne böcek ortalıkta bir şey yok ama birden kolum hatır hutur kaşınmaya başlıyor. Ve minik bir iğne izi oluyor o bölgede. Ah güzel böcekler ...
Harika sahiliyle ünlü olan memleketimde, denize sıfır ve ‘’lüx’’ bir yer olan Sevgi&Barış&Dostluk Cafe'ye arkadaşlarımla sık sık giderdim.Her gidişimizde de manzaraya karşı keyifli sohbetler ederken; çayın kötü olması, servisin kalitesizliği ve başarısız tostlar manzara büyüsünün hafifletici unsur etkisiyle umursanmazdı. Her hesap ödenişinde çemkirir biraz ehemmiyet göstermelerini salık verirdik. Yine güzel bir yaz gününde, akşamüstü arkadaşlarımla denize en sıfır masada oturuyorduk; satranç kuruldu, siparişler verildi çaylar tostlar… Hiç ilgili yazı yokmuş, ne ilginç di mi?
9-10 yaşlarında büyüyünce ne olacağıma dair düşüncelerimin netleştiğini ve pilot olacağımı düşünüyordum. Buna nerden karar verdim bilmiyorum ama soranlara pilot olacağım deyince prestij kazandığımı, beni farklı,başarılı, idealist olarak gördüklerini düşünürdüm. Pilotluk farklıydı, hiçbir arkadaşımdan duymamıştım pilot olmak istediğini nitekim bizim zamanımızda doktorluk, polislik, karatecilik ve komandoluk revaçtaydı. Neyse yıllar yılları kovaladı, lisede mimar olan kuzenlerimden etkilenip sanırım mimar olucam deyip fen bölümünü seçtim, ama matematikle ve kimya ile boğuşurken hayatım aşama aşama kabusa döndü. Lise sonda artık çok geçti ama yine sayısal dersler ağırlıklı dersaneye kayıt oldum. Dönem ortası bu iş olmaycak deyip gizliden evde gitar çalışıp arkadaşlarla grup kurup ...
Gırgır ile ilgili uzunca bir yazı yazacak değilim. Zira onu çalıştığım dergi için yapmaya çalışıyorum ve oldukça zorlanacağım zaten. Ama araştırma yaparken, okurken aklıma gelen birkaç küçük notu paylaşayım en azından. Mizah dergilerini takip edenler bilirler. Sabahlamak, uykusuz geceler çizerlerin en belirgin özellikleridir. Ersin Karabulut bunu çok güzel anlatır bir Sandık İçi'nde. O zamanlar çizdiği Penguen dergisinde tek bir koltuk varmış. Sabahlanan günlerde o koltuk da kapılınca sandalyeleri birleştirip üzerinde yatarmış geceleyin biraz uyuklamak için. Evet sefil çizer portresi anlayacağınız. Uykusuz geceler... Uykusuz dergisi de ismini buradan alıyor zaten. Hiç ilgili yazı yokmuş, ne ilginç di mi?
Ellerimi uzatıp Bir Bir Toplasam yıldızları Babaannemin saçlarına taksam… Geceleyin balkonumdan göğe bakıp gözümü kırpmadan sabahladığım vakit, bir an mutlaka babaannem geliverir aklıma. Bana ‘yıldızların ve ay’ın bilmediğim hikayesini ilk O anlatmıştı küçükken, öylece de kaldı. O sahne, o gece hala aklımda. Babaannemin yanına sıkışıp yatmak fikri beni hep heyecanlandırırdı henüz bir tıfılken, uyuyamadım diye gözlerimi yalancıktan ovuşturur ya da korkuyorum diyerek sırf bu hikayeleri dinlemek için yatağımdan kalkar yanına giderdim. Rüyalarımı boyamak için tam da istediğim gibi rengarenk Hiç ilgili yazı yokmuş, ne ilginç di mi?
16 Ağu 08 (0:18) | Ortason yazdı | Okul Hayatı | 9 yorum
İngilizce genelde ezbere dayalı ders olduğu için sınavdan birgün önce çalışmaya başladım.Eksik olduğum konulara uzun uza göz attım ama eksik olmadığımı zannettiğim hastalıklar konusuna çalışmamıştım.Tabi yarın sınavda onun yüzünden tökezleyeceğimi bilmiyordum.
Yattım ve Sabah kalktım.Servise bindim, okula gittim.İlk iki ders Matematikti.
Stajyer dediğin adam staja gidiyorsa bir anlam ifade ediyor aslında. Stajyer, kimliğini iş üzerinden kurmuş fakat bu işten para kazanmadığı için de (en azından ben kazanmıyorum) bir kimlik bunalımının ortasındadır. Peki stajyer işe gitmezse ne olur? O zaman stajyerliğin en alt mertebesine doğru yol alır. İnişin bir sonu yoktur elbette. Eğer staj defteri gibi sorunlarınız varsa (neyse ki benim yok!) gidip imza atan kişiye yalvarmanız lazım. Abi ben ettim, sen etme demeye alışmalısınız. Eskiler ne demiş? El öpmekle dudak aşınmaz…
Başkaparmak’ın evlilik maceralarının birçok kişi gibi ben de müdavimi oldum. Neler çektiğini kendi gözünden içtenlikle ifade ediyor. Çok samimi, lafını sakınmıyor, kendisini de eleştiriyor, araya espriler katıyor… Daha ne olsun?
Yanlız kadınlar konusunda biraz belaltı çalışıyormuşuz gibi geliyor. Başkaparmak’ın çalışmayan, evde de çalışmayan kadınına karşılık; hem evde, hem dışarda çalışan ve çevresindeki erkeklerden yakınan büyük bir kadın kitlesi vardır. (Evet, demokratik objektif bir adamım ben)
14 Ağu 08 (20:52) | Sakin Kafa yazdı | Hayattan Detaylar | 2 yorum
Tepe Nautilus , namı diğer Acıbadem Carrefour’un pek teknolojik sineması Cinebonus’ta günlerden bir gün “Dünyanın Merkezine Yolculuk” filmine gittik. İlk defa 3 boyutlu film izleyecek olmanın verdiği heyecanla, herşey tam olsun istiyorduk bu şenlik gibi aksiyon filminde. O yüzden salona girmeden önce yanaştık patlamış mısır satılan bölüme ve sordum kibarca satış yapan arkadaşa: “Mısır taze mi?”. Soruyu sorarken daha 1 hafta öncesinde Capitol Spectrum sinemalarında
14 Ağu 08 (15:02) | Nohut yazdı | Afacan Köşe | 7 yorum
Cumhuriyet tarihinin de ilk esprilerinden birisi olan “meclis esprimi” bilmem okuma şansı elde ettiniz mi?
Yıl: 1944
Yer: Meclis binası
Espri üstadlarının her yere girmesi son derece kolaydır. Gazetelere, özel toplantılara, devlet büyüklerinin yanına elimizi kolumuzu sallayarak girebiliriz. Zira gittiğimiz her yere espriler taşırız, herkes bizlere bayılır.
Stajyer, henüz tanınmayan ve güvenilmeyen birisi olduğu için, bölümdeki birisine ‘emanet’ edilir. Bu emanet edilme sürecinde, stajyerin orada tutunmak için yapabileceği en önemli şey, o emanetçi kimseye yakınlaşmaktır. Yakınlaşmayı sağlayabilecek pek çok etken vardır tabi, fakat en kolay ve ucuz olanı sanıyorum bir şeyler ısmarlamaktır. İltifat edip vıcık vıcık görünmektense, çay ısmarlayıp cömert görünmek en makul yoldur.
13 Ağu 08 (13:51) | başkaparmak yazdı | Hayattan Detaylar | 8 yorum
Birkaç filozof vardı ismini hatırlamadığım; insanoğlunun teknoloji dediği şeyin aslında doğayı taklit etmek olduğu tezini öne süren. Bir farkla; teknoloji insanın kendi yaratma eyleminin neticesidir diyorlar. Her neyse, güzel bir giriş olmadı, farkındayım… Mesaj kaygısına son deyip, anlatmak istediğimi anlatayım.
Dün yeni açılan bir at çiftliğine gittim ve hayatımda ilk defa ata bindim. Çiftliğe gittiğimizde atı hazırladılar, getirdiler.
13 Ağu 08 (5:55) | Sakin Kafa yazdı | Akıl Defteri | 4 yorum
Proje no : 0001
Projenin adı : Dev Mehtap Projesi
Projenin amacı : Ay ve dünyayı birbirlerine yaklaştırmak.
Gerçeklik payı : %0.0000017 (Her zaman bir olasılık vardır)
Öncelikle ekvatorda yaşayan dünya vatandaşlarını evlerinden barklarından ve yurtlarından tahliye ediyoruz. Neden mi?
12 Ağu 08 (18:04) | Nohut yazdı | Kültürel Köşe | 2 yorum
Sıkıcı müzeler istemiyoruz demiştik. E bari sıkıcı olmayan müzeleri tanıtalım da, bir işe yarasın bu çağrımız. Sunay Akın’ın gayretleriyle İstanbul’da bir oyuncak müzesi kuruldu. Neler var bu müzede? Eski oyuncaklar. Benim dönemimin ucundan yakaladığı, ama tam olarak da yaşamayadığı, tenekeden, tahtadan yapılma süslü oyuncaklar…
Dünyanın 4 bir yanından gelmiş oyuncaklar var bu müzede.
Çok sevgili SakinKafa okurları ve değerli mesai arkadaşlarım,
İşbu yaz’ımı değerlendireyim, diğerleri gibi boşa gitmesin projemin ikinci ayağı (ilki SakinKafa’dır) bu staj meselesiydi. Çok zamandır dillendirdiğim fakat bir türlü mekana gelip de başlayamadığım bu staj vesilesiyle, sizleri ofis hayatının sıkıcılığını katmerlendiren bu staj hadisesinden haberdar etmek isterim.
11 Ağu 08 (21:12) | Nohut yazdı | Afacan Köşe | 6 yorum
11 Ağu 08 (18:10) | ayasophia yazdı | Kültürel Köşe | 0 yorum
Alexis Proyas’ın gotik filmlerinden daha karanlık atmosferi sanıyorum Tim Burton bile oluşturmaya dayanamaz. Burton’ın ahenkli filmlerden, gotik filmlere geçişi belki de bu süreci imkansız kılıyor. Fakat Proyas, The Crow filmini kült hale getiren bir gotik ustası. İyi de nedir bu gotik? Nedir bu The Crow?
Gotikle ilgili olarak söylenti çok fakat sokakta gördüğümüz kadarıyla her şeyin siyah olmasıyla ilgili bir durum.
10 Ağu 08 (23:37) | ayasophia yazdı | Ikonografi 90'lar | 0 yorum
Zeki, saf, biraz kıt akıllı, ne söylense oturup dinleyen, inanan yurdum delikanlısı. Metin, akıllı, delikanlı, Zeki’yi korumak ve kollamakla görevli, mahallelinin başı sıkıştığında koştuğu bitirim. Bu ikilinin gerek tiyatro sahnesinde, gerek filmlerde çizdiği karagöz-hacivat vari tiplemeler bir döneme damgasını vurmuştu sanıyorum.
“Bu adamlar nereye bakıyor?” diye reklam yaptıkları filmi hatırlarsınız. Aslında o film, bir anlamda oyuncuların yaptıkları işle oldukça bağlantılıydı. O zamanlar televole olsaydı mesela, en çok konuşulacak ünlüler Zeki-Metin’di. Soyadları zaman zaman karıştırılsa bile, onlar bir şekilde Karagöz Hacivat’tan sonra çıkmış en önemli ikililerden birisiydi.
10 Ağu 08 (0:14) | ayasophia yazdı | Ikonografi 90'lar | 4 yorum
Rastgele ekranda beliren harflerle hecelenen kelimeler ve yine rastgele sayıların el ele tutuşup büyük sayılara ulaşması… Bir Kelime Bir İşlem, televizyon ekranlarına büyülü bir türkçe-matematik soru bankası gibi düşmüştü. Belki de televizyon tarihinin en sade ama en çok seyredilen programıdır.
9 Ağu 08 (16:55) | Nohut yazdı | Tanıtım Köşesi | 1 yorum
Size bol bol avanta sunan 2 siteden bahsedeceğim, böylelikle belki internette kaybettiğimiz vakitlerin bir kısmını kazanca dönüştürebilirsiniz.
1) www.promosyonkap.com (artık yayında değil)
2) www.hergunkampanya.com
promosyonkap.com’da sitede bir tane promosyon ürün oluyor, sen siteye kaydolup çekilişe katılıyorsun. 120 saniyede bir, bir katılma hakkı daha kazanıyorsun. Ne kadar çok çekiliş için tıklarsan şansın o kadar çoğalıyor.
8 sayısının uğuruna inanan Çinliler, 8. ayın, 8inde, saat 8i 8 geçe; Olimpiyatın açılış törenini başlattı. Bilmem izleyebildiniz mi? Böyle bir görsel şov izlememiştim doğrusu. 91 bin seyirci kapasiteli, “Kuş Yuvası” diye bilinen stadyumda gerçekleştirildi açılış.
