Evet yanlış görmediniz. Başlık biraz abartı olsa da abimlerle bizim yaptığımız bu. Küçükken abimlerle değil de daha çok Nohut abiyle şakacıktan kavga ederdik. Herkesin bildiği gibi Nohut abi benle tartışmaya ve beni deli etmeye bayılır:). Nohut abi her bize geldiğinde bir olay olurdu. Belki bana o şakadan dalardı. Ama ben gerçek algılıyıp sinirlenirdim. Genelde bu dalaşmadan ben ağlayarak çıkardım. Mutlaka bir yerime bir şey olurdu. E napıyım ben 5 o 17 yaşındaydı. Cüsse bakımından da güçlüydü. Şimdilerde Nohut abi gelse bile biz pek dalaşmıyoruz. Normal normal oturuyoruz. Tabi artık ben de güçlendim korkuyor benden, napalım?.!(Mihahha:)

Biz abimlerle de güreş falan çok yapıyoruz. Eskiden hep beni yenerlerdi ama artık yenseler bile zorlanıyorlar. Çünkü ben cüsse bakımından güçlendiğim için. Segah abimle güreş yapardık, Ankara’dan geldiğinde. Eskiden o yenerdi hep ama şimdi bir ben bir o yeniyor. “Ya Ortason sen amma güçlenmişsin len” diyor. E abi sen zayıf olursan ben de seni yenerim(nedense zayıf kelimesini bir türlü bulamadım galiba kafa bulandı). Sahurda da abimle sahur yaptıktan sonra omuz atıp duruyoruz birbirimize. O karate biliyorum diyip yumruk atıyor ben de “Ya Allah” diyip güreşiyorum. Segah abim genelde yeter diyip kaçıyor, herkes benden korkuyor?.!(Mihahha:) He bir de iftardan önce Segah abimle dalaşıyoruz. Ama bu sefer gerçekten yoruluyoruz, güç bitiyor oruçlu oruçlu ve yatışıyoruz.

Sakinkafa abimle de çok şakalaşma babımdan kavga ediyoruz. Sakinkafa abim street fighter zannedip kolunu çevire çevire ve etrafa korku saça saça geliyor. Ben usta kıvraklık ve üstün yeteneklerimle sıyrılıyorum ve itiyorum. Abim bir an yalpalıyor. Sonra tokat falan atıyor. Ben de sırtına vuruyorum. Sonra beni kıskaca alıyor. Ben de “Reaaah!!” diyip abimden sıyrılıyorum ve onu yere düşürüyorum. Sonra sıkıştırıyorum onu. Kalkamıyor. Ben gülüyorum kıskıs :D. Abim en sonunda kurtulamıcanı anlayıp “öffff ter kokuşmuşun” diyor bana. Sanki kendisi kokmuyor. Sonra ben affedip bırakıyorum. Hep bana “ben bir şey olmasın sana diye yavaş davranıyorum” diyor. Ben sanki ben gerçekten kavga ediyorum. Bu olaydan abimin bacağı sakat benim elim çürük çıkıyor genelde.

Bakın abiler yavaş olun dalmayın büyüdüm artık. Ona göre dalın veya dalmayın!!!

Siz siz olun artistlenmeyin abilerinize. Çünkü bu yazıdan sonra bana ne olacağı meçhul?? :)))

İlginizi çekebilecek başka yazılar

İlgili yazı yokmuş