Küçükken bilgisayarı şimdi kullandığım kadar kullanmıyordum. Genelde dışarı çıkıp akşama kadar top oynuyor,bisiklete biniyor,yerden yüksek gibi oyunlar oynuyordum.Onları oynuyordum ama bana Tasolarla oynaması daha bir neşe, bir sevinç ya da hüzün katıyordu.Çünkü ya yeniyor ya da yeniliyordum.Şimdi ise bu tasoların bir espirisi kalmadı.Kartlar,bilgisayar ve playstation oyunları çıktığı için bu tür tasodur,yerden yüksektir, hatta dışarı çıkıp top oynama bile kalmadı.Bu gruba ben de girdiğim için bir yandan da kendimi de eleştiriyorum.
Şuan bilgisayarda yazıyorum,bilgisayarda ders yapıyorum,arkadaşlarımla bilgisayardan konuşuyorum.Yani kısacası birçok işimi bilgisayardan yapıyorum.Tabi bilgisayar birçok konuda yara sağlar ama zararlarını göz ardı etmek saçmalamaktır.Mesela insan sağlığına zararı çok büyük.Bu yüzden ilerde birçok insan sağlıksız olcak.Ölümler çoğalacak.
Neyse bilgisayara daldımı çıkmak zor, biz konumuza devam edelim.Eskiden hatırlıyorum 5-6 yaşlarındayken Yerstem abim bana taso getirirdi.Ben de onları biriktirirdim.Biriktirdim biriktirdim sonra bir kutu taso çıktı.Onlarla her zaman oynardım.Onları yapboz gibi kullanıp araba yapmaya çalıştığımı hatırlıyorum.Nasıl yaptın derseniz şöyle yaptım:İlk önce gövdesi için 4 tasoyu zincir şeklinde yapıştırdım.Sonra tekerlek yaptım böyle değişik bir araba oldu.Sonra üstüne yazılar yazdım.Tabi o zaman küçüktüm yazı yazma derken karalamıştım.O tasolarımdan hala duranlar var. Ama ne yazıkki kuzenlerimin afetine maruz kaldıkları için dayanamadılar.
Aralarından en çok Pikaçu,Çermendıl,Sikörtıl ve balbazarı severdim.O çizgi filmlerde “Balbazaaaaar” diyişi beni heyecanlandırırdı.O zaman balbazarla herkesi yenerim diyordum.Birgün dışarı taso oynamak için çıkmıştım o cesaretle.Bir abi vardı.Şimdi hatırlayamıyorum ama ben ona takma ad olarak Roket Takımı adını vermiştim.Çünkü o taso oynamak için çıktığım gün beni kandırmıştı.Demiştiki”Sana 200 tane taso veriyim sende bana elindekileri ver” demişti.Ben bunu duyduğumda ne safocan bir abi bu demiştim içimden sonra verdim elimdeki tasoları eve gittim.Anneme dedimki anne bak ne kadar çok tasom oldu dedim.O da bana “oğlum bunlar plastik değil kağıt niye verdin tasoları” dedi.Ben de “yaaaa nasıl yaaaa” diyip ağlamaya başlamıştım.Annem de teselli etmek için “tamam oğlum abin sana yenilerini getirir” demişti.İşte o olaydan sonra ben o abiye Roket Takımı adını vermiştim.Eğer öyle olay yaşamasaydım.Şuanda dünyanın en çok tasosu olan insanı olurdum:).Heygidi günler o bilgisayarı az oynadığım günler hey.Siz siz olun “ANI”larınızı hiç unutmayın.
(:Bütün dünya çocuklarına tasolu yıllar diliyorum:)
Bu yazı Ortason tarafından yazıldı;
Ortason – yayınlanmış 47 yazısı bulunmaktadır.
Sitemizin genç yeteneği Ortason'un sitemize girişi "Ortaokul Günlüğü" yazı dizisiyle olmuştur. Sitemize bir orta son öğrencisi olarak gelen "Ortason", okuldaki gözlemlerini bizimle paylaşmış, pek çoğumuzun unuttuğu bir dönemi hatırlamamızı sağlamıştır. Artık bir lise öğrencisi olan Ortason, yazılarıyla bundan böyle lise dönemimizi bizlere hatırlatacaktır.
bugün 0, toplam 7 defa okundu...
Bu yazı için Google'dan Gelen Aramalar
- tasolu cipsler
- taso oyunu
İnanmıcaksınız ama tam bir poşet wardı tasosu… ufak poşette değil bildiğimiz normal poşetler. Deli gibi oynardık :D ne işimize yarıcaksa :D
Bunlar çitoslardan çıkıyodu bende hep çitos alıyodum annem para yetiştiremiyodu.Ağlıyodum yumaşayıp veriyodu :D Hem çizgi filiminide hiç kaçırmıyodum
ben de tam bi taso manyağıydım. ortaokul 2 miydi neydi bi çılgınlık başlamıştı. hani tazmanya’lı bugs bunny li tasolardan. baya bi tasom vardı. hoca dersi bitirdiği anda tasolar masaların üzerine çıkardı ve çevirebildiğin tasoyu cebe atardın. hatta ocean’s eleven’ı bile kıskandıracak bi hileyi bulmuştum o zamanlar. özel bi tasom vardı genelde tasoların kenarına basarak çevirmekte kullandığım. bunu aldım ve eğe ile kenarlarını eğeledim. sadece tavşanın kafasına denk gelen bi yerden çevrilebiliyodu. diğer taraflardan ne kadar kasarsan kas çevirmezdin. bu tasoyu imalatımdan sonra bi mücadele kaybettiğimi hatırlamam. ama sonraları vicdan azabı mı yoksa dayak yiyebilirim korkusu mu bilinmez bu tasoyu imha etmiş ve ebediyete göndermiştim.
kardeşımle devamlı oynardık hep ağlatırdım onu hepsını benkazanırdım hatta iş ilerı goturup kantınden çıkanların elıne bakardık çitos yıyolarsa gıdıp tasolarını alıyodum vermeyenı dovuyodum :D:Dhehe ne gunlerdı ya
benim daha çok tasom var :D
çok eski zamanlarda, sanırsam 90ların baslarinda, taşdevri karakterli tasolar da vardı. cips almak ve yemek bizim evde yasak olduğu için hayal meyal biliyorum etrafta gördüğüm çocuklardan.. ama vardı, eminim.. çakıl, bambam, fred, herkes vardı tasoların üstünde. o da çitoslardan çıkıyor olmalı, yoksa tombilerden mi çıkardı.. sahi ya bi de tombi vardı..
Bende sokaktaki erkeklerle oynuyordum o yuzden ‘erkek fatma’ diyolardı :) genelde kazanıyordum kazanamazsamda ağlıyordum acıyıp birkaç tane taso veriyorlardı öyle zamanlarda :)
eğer bunlardan elinde olan varsa satın almak istiyorum.
emrewng@gmail.com
iyi günler.