Sakin Kafa, İstanbul, emret komutanım…
Askerlik askerlik dediler, geldik. Herkesten aynı hikayeleri defalarca kez dinlemiştim. Sağını solunu bilmeyenler, pisuvarda büyük abdest bozanlar, “itaat et rahat et”ler… Herkesin yaşadığını, bir de ben yaşıyorum işte. Aslında benim de kendimce orijinal zannettiğim hikayelerim var ama inanın şu canım saatleri bilgisayar başında geçiresim yok.
Sadece bir merhaba diyeyim, belki özlemişlerdir dedim. Gerçi bana seneler gibi gelen şu 1 ay 4 günlük zaman dilimi, sizin gibi siviller için hayattan öylesine, küçük bir parçadır muhtemelen. Niyetim kimseye nasihat vermek olmasa da ne kadar şanslı olduğunuzu bilmenizi isterim.
Şu açılardan:
- Sabah karga sesli bir nöbetçinin “Koğuş Kalk!”larıyla ve 100 küsür adamın bağırışlarıyla uyanmıyorsunuz.
- Bir çoğunuzun her sabah traş olma gibi bir derdi bile yok. Olanlar da musluk başında sıra beklemiyor.
- Her sabah yapılan tüfekli tüfeksiz hareketlere girmeyeyim bile…
- Yatağını düzeltme bakalım bir, istendiği gibi katlama..
- Küçücük bir dolap, birer kirli, birer temiz torbası, bir dolu eşya ve iki asker. Kullan bakalım ve dolabın her daim düzenli olsun. Hele bir olmasın.
Bu liste uzar gider. Tabi bunlar olmasa heralde adı da askerlik olmazdı zaten. (Ama on numara olurdu be.)
Ha bu arada yazıcı onbaşı oldum. Sanırım bir ay içinde de çavuş olacağım. Ondan sonra yavaş yavaş yükselip hürgeneral olurum heralde. “Hürgeneral oldum” diyerek terhis oluyor bir çok asker. Jargon böyle.
Ve bugünüm, ilk çarşı iznim. 5 kişilik bir grup olarak geziyoruz devrelerimle (birimiz kaybolmuş). İnternet kafeye gidelim dediler, geldik. Buradan sinemaya geçeriz belki “Yahşi Batı”ya. Sinemayı da özlemişim.
Bu arada burada kazandığım bir çok hayat tecrübesi de var. Örneğin, acemi birliğinden de arkadaşım olan sevgili dostum, polis arkadaşım M., mesleğiyle ilgili toplumda oluşan önyargılardan duyduğu üzüntüyü dile getirince benim de bazı düşüncelerimi tekrar sorgulamama sebep oldu. Uzun mevzu… Başka zaman anlatırım onu da.
Neyse efendim. Fazla vaktinizi almayayım. Rahat rahat takılın siz. Oh, kebap! (Bkz. Asker Tribi)
Sevgiler & Saygılar
J.Onb. Sakin Kafa
Bu yazı Sakin Kafa tarafından yazıldı;
Sakin Kafa – yayınlanmış 193 yazısı bulunmaktadır.
1 Nisan 2008'de kişisel blog olarak yayınlamaya başladığı sakinkafa.com'un kurucusu olan (eski) yazar, kolektif bir şekilde büyümesini sürdüren blogumuzun (fi tarihinden kalma) Ar-Ge Sorumlusu olup blog yönetimini Genel Yayın Yönetmeni Nohut ile birlikte sürdürür(dü). Elektronik mühendisi olan (eski) yazarımız internet, blogging, web tasarımı, pazarlama ve reklam konularıyla yakından ilgilidir. Arkadaşları ve kuzenleriyle vakit geçirmeyi, sinemaya gitmeyi, futbol ve basketbol maçı izlemeyi, seyahat etmeyi ve strateji oyunlarını (Go, Satranç, Age of Empires) çok sever; yaşadığı maceralardan ve edindiği izlenimlerden hatrında kalanları okurlarıyla paylaşır(dı önceden). Ama bir gün site bozulup da açılmaz hale geldiğinde, gece geç saatlere kadar uğraştı ve siteyi yine o tamir etti. (01:45 110125) Şu anda başka bir çalışmaya odaklanmış olan ve çeşitli dolaplar çeviren yazar, yine dev bir projeyle (nefret ediyorum bu kelimeden), sevenlerine merhaba demeye hazırlanıyor. İronik bir şekilde, bunun yine 1 Nisan gününde olmasını planlıyor. (Tabi bu 1 Nisan hangi senenin 1 Nisan'ı olur kendisi de bilmiyor)
bugün 0, toplam 32 defa okundu...
şimdi sen Jandarma Onbaşı olmuş adamsın, biz henüz “er” bile değiliz :)
öncelikle özledik ve meraktayız tabi ki; ara ara yazarsan bize mutlu da oluruz (çoğul kullanıyorum ama kendi adıma en azından).
askerlik hatırası bekleyenler olacaktır, ben şahsen daha farklı şeyler yazacağını umuyorum…
yazıcı :)
yakışmış.
hürgeneral olup tez zamanda “bizim gibi sivillere” dönmen dileğiyle…