Genel olarak sakin ve soğukkanlı adam imajımı korumak istesem de bazen genlerimden ve çocukluğumdan bana miras olan evhamı, telaşı eleveririm. Bu halime en fazla kız arkadaşım tanık olur. Mesela bazen yaya olarak caddelerde dolaşırken karşıya geçmemiz gerekir ve arabaların çokluğu gözümü korkuttuğunda kendiliğinden şu sözler dökülür dudaklarımdan “karşıya nasıl geçicez?”. Sonra bunu şaka olarak sürdürürüz kız arkadaşımla. Eğleniriz bu durumla. Aniden açığa çıkan o çocuksu korku ve telaşla…

Çocukluğuma inmek lazım aslında. Bende bu hasarı yaratan etkenler neydi diye baktığımda etkenlerden birinin filmlerdeki saatli bombalar olduğunu görüyorum. Neden mi? Hemen açıklayayım. Şimdi bu zaman ayarlı bombalarda, kalan zamanı gösteren bir saat olur bilirsiniz. İşte burada diyelim 30 saniye kaldığını işaret ediyor bombanın saati. O arada kahramanımız aynı zamanda birileriyle dövüşüyor. Onları döverken bir 20 saniye kafadan geçiyor. “Oha lan 10 saniye kaldı nasıl durduracak bombayı!” diye tir tir titrerken ben, kamera yine bombayı gösteriyor ve bir bakıyorum aslında 20 saniye değil 10 saniye geçmiş. Ve kahramanın nereden baksanız 1 dakikayı bulacak, tepe tepe kullanabileceği koca bir 20 saniyesi kalıyor. E madem oraya 30 saniye değil de 60 saniye yazıver be adam. Kaç defa süre tuttum bilemezsiniz, kaç defa “aa ulan bizi kandırıyorlar aslında orada gösterdiğinden daha çok süre geçiyor” dedim küçükken ama her seferinde de yeni baştan yedim. Heyecanımı bir türlü dizginleyemedim.

Aynı şeyler, tren yolunda mahsur kalan (arabanın içinde veya raylara bağlı şekilde) kurbanların kurtulma sahnelerinde de başıma geldi. Treni gösteriyor sahnemiz. Tren dibinde resmen kurbanın, ezdi ezecek. Artık herşey bitti, kurban ezildi diyorsunuz ki, kurban ve arkadaşı muhabbet üstüne muhabbet çevirip sonra da ağır hareketlerle ip falan çözüyorlar. Sonra bir bakıyorsunuz ki, tren biraz daha gerilemiş.

Benim sinirlerimi yıpratan bu filmler, bence sinema tarihine de birer kara leke olarak geçmişlerdir. Yemişim böyle filmleri. Tüm dünya yönetmenlerine delikanlı olmaları çağrısında bulunur hepsinin gözlerinden öperim.

İlginizi çekebilecek başka yazılar

İlgili yazı yokmuş